Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Sevdan yoksa niden malı
Bana yeter bir çam dalı
Sevdamda gül açar çalı
Mecnun olup dağlan da git

Dost yanında köşem olsun

RİYANIN GÖZYAŞI SEL OLSA NE OLUR

Harisin himmeti kakınçtır başa
Şeker olsa nolur bal olsa nolur
Kırk yıl köle olsan döner hep başa
Kardeş olsa nolur el olsa nolur

SÖYLEYECEK SÖZÜMÜZ VAR

Yunus gibi özümüz var
Nasreddince gözümüz var
Yâr üstüne yurt üstüne
Söyleyecek sözümüz var

ZERDÜŞTÜNÜNÜM SÖNDÜRMEDİM YÜREĞİMDEKİ ATEŞİ

ne zaman seni görsem
bir sağnağa tutulurum sırıl sıklam
kekik kokulu bir rüzgâr yalar geçer dallarımı
titreyen kavak yaprakları olurum bir bozkırda

GAYRISI MASAL GERİSİ HİKÂYE

Doğanın zehrini hapsedip
Yedi kat yerin dibine gömdüğü
Üstünü renklerle bezediği toprağı
Milyonlarca yılın ustalığıyla

YÂR

ne kadar ince
nasıl da narin..
ellerinde gül
dalında bülbül olmak var yârin

YAŞADIKLARIM NE Kİ!

Yaşadıklarım ne ki
Yaşamadıklarım yanında sanki
Tadına bakamamak
bir meyvenin belki

AŞIKSIN

aşıksın
yunmuşsun

EVRİLDİKÇE

İnsan küçücük bir pınardır önce
Gümüş gümüş dere olur sevince
Kavuşur o dere başka dereye
Dereler birleşir döner nehire

SEVDASI DAĞLARDA GEZER O ÇOBAN

Nasıl anlatayım çoban halini
Ne bayram bilir ne pazar o çoban
Kuşlar kurtlar dağlar bilir dilini
İğne ile kuyu kazar o çoban