Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

kadın dediğin nasıl bir kişi
kini aysar sevgisi berrak
aşka yakın nefrete uzak
gül gibi karanfil gibi
sarmasıktan sevişi
nakış mı desem

SALAKO

Ey fakirim fukaram
Amelem işçim
Yazgısı karam
Başımda tacım

BİR DÜŞ İLE BAŞA DÖNDÜ
BU SEVDAM

Geçti gayrı güle güle demiştim
Bir düş ile başa döndü bu sevdam
Hasret ile ikiz oldum emiştim

BİR BEBEK AÇLIKTAN ÖLDÜ DEDİLER

Bir bebek açlıktan öldü dediler
Gözlerim göl oldu doldum ağlarım
Dalında bir gonca soldu dediler
Yüreğimi bine böldüm ağlarım

BİLMEK İSTER DELİ GÖNÜL.

Bahar gelmiş bengi bengi
Kuşanmış da yedi rengi
Yediveren olmuş sevgi
Yolmak ister deli gönül

Çekmişiz onca çileyi zahmeti
Soydurmuşuz kültürü memelketi
Kapısına kul etmişiz mehmeti
Emperyalist arsız daha isterler

Kriz deyip yükü sana yakarlar

AŞIĞIM CANANLA GİRME ARAMA

Şöyle otur saki sözüm var sana
Riyanın elinden döndük virana
Bir sevdan yok ise dinleme ama
Ardına bakıp da şaşmayan bilmez

AĞAÇLAR AYAĞA KALKMASIN

ne kadar kötü olursan ol,
her şeyin günahını al

bir çiçeğin

Katır gibi eşek
Yetiştirir bu memleket
Genlerini değiştirerek
Hem de ne eşek
İster yüke kullan ister binek
İstersen…

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
Aşığım ay vurgunuyum
Kara sevda yorgunuyum
Abu derya durgunuyum
Dolar taşarım kime ne