Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

BİR BEBEK AÇLIKTAN ÖLDÜ DEDİLER

Bir bebek açlıktan öldü dediler
Gözlerim göl oldu doldum ağlarım
Dalında bir gonca soldu dediler
Yüreğimi bine böldüm ağlarım

BİR DÜŞ İLE BAŞA DÖNDÜ
BU SEVDAM

Geçti gayrı güle güle demiştim
Bir düş ile başa döndü bu sevdam
Hasret ile ikiz oldum emiştim

BOŞ VERSENE

Sen doğura dur tohumladığını yaşamın
Çoğaladur
Azığısın dar zamanların
Sen çuvallaya dur hasadını şiirin

BÖLÜNE BÖLÜNE BİTTİ GÜCÜMÜZ

Kardeş kardeş derken pişman olmuşuz
Bir bilinmezlere gidiyor yolum
El ağzına bakıp düşman olmuşuz
Kardeş kurşunuyla ne de zor ölüm

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
Aşığım ay vurgunuyum
Kara sevda yorgunuyum
Abu derya durgunuyum
Dolar taşarım kime ne

Katır gibi eşek
Yetiştirir bu memleket
Genlerini değiştirerek
Hem de ne eşek
İster yüke kullan ister binek
İstersen…

Dalında gül olur çalının sabrı
Sevenin dalında diken kalmaz ki
Şeytan’ın sebebi bir anlık kibri
Yarının ne olur kimse bilmez ki

Güzel isen güller açar yolunda

Mürşidin dibinde çiçekler biter
Gölgesi meyvesi herkese yeter
Cahil olup bin yıl yaşamaktansa
Bilge olup bir gün yaşasan yeter

Garibin başına çile olmuşsun

ÇIKAR DA GELİR
ÇİÇEKLERİN DERVİŞİ
DALBASMA ENTARİSİYLE

Karalar denizde biter gülüm
Sonrası mavi

EY HAYAT

bir sürü güvercin uçurdum göğüne ceylanın
görmedi
yavrusu aslanın dişindeydi