Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Eğmiş de boynunu her gelen vurur
Neyleyim neyleyim kulu neyleyim
Gül hoyrat ellerde dalında kurur
Elin kokladığı gülü neyleyim

Köyünü sel almış sızlanıp durur

Ne göz göze bakışabildik
Ne dudak dudağa öpüşebildik
Ne on dördünde ay gibi gülüşebildik
Ne de zalimin yakasına yapışabildik

Sevdiğinin

SEN AŞK MI DİYORSUN

Daha özgür bir sevda
Daha güzel bir dünya olacaktı güya
Dalında titremek
Tetikte beklemek düştü payına

SENİ DÜŞÜNÜRKEN CANAN

Dara çektim günahımı
Seni düşünürken canan
Sevincimi eyvahımı
Seni düşünürken canan

SAKAL

İki sakallı bilirim
Biri teslim
Diğeri isyan sakallı
Derviş gibi

SAKİ

Dostun şaşkınıyız aşkın düşkünü
Yârin tebessümü ay bize saki
Aşk ne de sarp yere kurmuş köşkünü
On iki ay her gün vay bize saki

Dala konan kuş gibi
Gülümseten düş gibi
Açıp solman bir oldu
Sanki bir gülüş gibi
Bir hırsızsın sen
Vefasızsın sen

Affetmeyi bilsin diye
Hatalı bir kul yaratmış
Hak etmeyi bilsin diye
Dikenli bir gül yaratmış

Her güzelde vefa olmaz

SEVDAYLA DÖNESİ DÜNYA

Yoksul kırar bir birini
Ocağı yanası dünya
Bilmez mi kendi yerini
Hay devri dönesi dünya

VURULDUĞUM YERDE SEVDİM

Tırpan yemiş ekin oldum
Derildiğim yerde sevdim
Ölümlere yakın oldum
Dirildiğim yerde sevdim