Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

YÜREĞİME BATIRIP DA DİVİTİMİ ŞİRİNİ YAZDIM BEN


o kadar zor ki senle yaşamak
yan yana riyayla kör yalanla
aynı dünyada hani

Yüreğimin kar çiçeği
Cemremin düşüşü yarim
Bahçemdeki narçiçeği
Baharın gelişi yârim

Kuş olup kondum dalına

ELLERİ KOYNUNDA YORGUN BİR ŞEHİR

Yokluk yoksullukla vururlar bizi
Muhanet mihnette kasvet mi oldun
Ninni söyleyerek sorurlar bizi
Zalimin zulmüne kısmet mi oldun

Söyle nedir seni yakıp kavuran
Aynı güzele sevdalanmadık mı?
Gazel edip dağa taşa savuran
Onun için yanıp yakılmadık mı?

Onu gelin ettik de güzel olduk

SIRTLS DA GEL HASRETİNİ

Torosların göçerleri sevmez emneti
Şiiri düşürürüm göç yollarında
İncitirim diye hasreti

SUSUZ BİR SEVGİDE KANAR DURURUZ

Ağaç burç verir de sel vurur gider
Zalimin elinde yanar dururuz
Başakta buğdayı yel vurur gider
Susuz bir sevgide kanar dururuz

Seni sevdim açtım bu gün
Kanatlanıp uçtum bu gün
Ölümü öldürmek varsa
Abıhayat içtim bu gün

Yüreğim coştu bu gece

TUTANAK ALTINA ALINMIŞTIR Kİ

Küheylan kösteli gever gemini
Alıcı kuş nerden alır yemini
Soysuz sürer şu dünyanın demini
Yazgı deyip geçmek gence yakışmaz

ÜÇ CEMRE BİRDEN DÜŞMÜŞ GÜL YÜZÜNE

Gözlerin gökyüzüm mavi bir dünya
Çiçekçe çocukça bakışın var ya
Üç cemre birden düşmüş gül yüzüne
Yüreğinde nevruz gibi bir sevda

ÜLKEMİN BAHARI DÜŞÜ SEVDİĞİM

Sesin duysam deli gönlüm uslanır
Her derdimde sıra dağdır yaslanır
Omuzları gözyaşımla ıslanır
Yalnızın yolu yoldaşı sevdiğim