Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

DİNİNİZİN GIYMETİNİ BÜLÜN

Galiba Şholov’un veya Dostoviyeski’nin bir romanında şöyle bir cümle vardı:....öyle ki farklı bir söze tahammül edemeyecek kadar despot ve cahil, bir romanı bırak, bir makaleyi baştan sona okuyamayacak kadar… tembel ve acizdi,”
Bir bilgeye: sen nereden öğrendin bunca deneyimi, olgunluğu diye sorarlar.
O da:
1- CAHİLLERDEN

Kime yalvarırsın kime minnetin
Sevdanın temeli insan değil mi
Nedir bu mihnetin kaç gün mühletin
İllaki demeli insan değil mi

Kabe’nin temeli insan değil mi?

Ölenle ölümün var mı çaresi
Zamansız gelen ölüme yanarım
Yiğidi yıkar da dostun yaresi
Goncada solan gülüme yanarım

Yok sayarlar biçilen nice canı

ay çalsa da süt beyazını teninin
astarı sütlü kahve hint güzelinin
hint geceleri ondan güzel... mn

dostlar
rabbil alemin ne güzellikler vermiş bilene
öptüğüm yanı filiz vermiş dal dal
şiir açmış unutulmuş tohumlar
sesi gülüşe
benzi güneşe çalar

İSYAN ET

O fitili ateşleyen cinnet
Bilirim ki senin ateşinle yeknesan olur,
milyarları sürü eden melanet.
senin isyanınla cehennem olur

yaban güllerini katmazsan hesaba
şu dallas tipi gülleri boş ver
kırk gök boncuk taşır cebinde
gönlünün gördüğüne gözkırpan haspa

direnmek var ya hani zulmüne karın

Ne hak ne merhamet ne de haya
Bencillik ihanet riya
Büyütedur yüreğinde/kini
Bu da senin sefalettin
Kâr ettin güya

KOYUP DA GİTTİN NAZLI YAR

Boğazımda bir hıçkırık
Bırakıp gittin nazlı yar
Yürek buruk yürek kırık
Koyup da gittin nazlı yar

KUL KÖLE OL SÜRÜN ARA
DEMİŞLER
Kâğıdı boyayıp para demişler
Önünü kesip fukara demişler
Kardeşi yoldaşı insanlığı at
Kul köle ol sürün ara demişler