Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Sende Soru Sende Cevap Ayrı Ayrı Yol Yaratmış

Şu feleğin işine bak
Nasıl da bir kul yaratmış
Dünyanın gidişine bak
Keçi gitmez yol yaratmış

SENİ SORDUM

Seni sordum,
Bir gece vakti;
Çalıp da kapısını yıldızların.

gururun köksüz bir ağaç
yel esse yerle bir
kinin kibrin günahın
bir gözünde yuvalanmış kalbinin
bir yumak kıl kurdu cerahat içinde
içinde boğulan kim kalbindekinin

SEN O ZAMAN GÖR İNSANI

Saray avazıyla üren
Köpek olup yer insanı
Boş yaşayıp safa süren
Istıraba kor insanı

Sen
Seni değil
Diğerini sev
Çolağın eli
Sen ahrazın dili ol
Ağlayanın mendili

SENİ SEVDİM DİYE
CANAN
Kara kıştım nisan oldum
Seni sevdim diye canan
Tövbe ettim insan oldum
Seni sevdim diye canan

abdestliymişsin
beş vakit namazlıymışsın
Mevlana dersin Yunus dersin
ama
De hele sen haktan hakikatten
Sen tarikattan ne anlarsın

SEL DERYAYA VARIP USLANIR AY CAN

Kim ne buldu kötülükten beladan
Unutulur hepsi sislenir ey can
Her güzellik gene aşktan sevdadan
Dört kitap sevgiyle seslenir ey can

SELVİ SÖĞÜT SUYA EĞER BAŞINI

Dost dediğin açıp durmaz yaranı
Hatanı sermeyen dostu ara bul
Nideyim ki deli gönlüm yoranı
Yarana vurmayan dostu ara bul

SEFALETLE SINAV DA NEYİN NESİ

Yıkılsın şu feleğin
Töresi terbiyesi.
Acıyla
Açlıkla