Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Cahil sözü kurşun gibi
Karanlığa düşüp kaldım
Anlamazlar sözü sazı
Ne söylenir şaşıp kaldım

Kaybeden biz zaylar bize

Bir resim
Kitap okuyan çocuk
Önünde diz çökmüş on tonluk fil..

Çökerten koca fili
Çocuktaki safi sevgi mi?

Kış geçer yaz gelir her ilkbaharda
Çiçeğe durmuş bir nisan gibisin
Ay doğar gün doğar tanda seherde
Aşığın sazında lisan gibisin

Sendedir yaşamın serveti demi

Sen seversin sever mi ki
Gülüşünü sayan gönlüm
O yanmaya değer mi ki
Döktüğün yaş ziyan gönlüm

Dilenmeden verdi mi hiç

DÜŞÜMDEKİ KIZ

Düşümdeki kız
Aydan
Düşümdeki kız
Nurdan

düş alıp gülüş satan genç
Yoluna döşenen cam kırıklarına
Bir fakir gibi bas da geç
sırılsıklam yalnızlık mı
sırılsıklam aşk mı
söyleyen söylesin sevdanı sen seç

ELDE KALDI PİK PAPAZI

ulan bu nasıl endaze
nasıl terazi
bu nasıl kumar
bu nasıl yazı

gittin ya
boş kalmadı yerin
ektiğim çiçekler açtı pencerende
sen gibi gülümserler gelene gidene
bilirsin
gelişleri sevinçti gidişleri hüzün ya

Git aslanım git işine
Kâbuslar çökmüş düşüne
Öpmediğin şey mi kaldı
Uyamam ben gidişine

Kaç sevgilik adamsın sen

Kimler dağa kaldırdı düşündeki gümüşü çocuk.
Kaç kurşun uçurdu yüreğindeki kuşu
Kim kararttı yüzündeki gülüşü be çocuk.

Nazara mı geldi gözündeki gök boncuk