Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

GÜNEBAKAN ÇİÇEKLERİ

günebakan çiçekleri gökyüzüne aşık
islere kurumlara inat
günebakan çiçeklerinin tek sevdası var, ışık
bakışlarında kahkaha atar hayat

GÜZ ÇİÇEĞİ AÇMIŞ GİBİ

Ömür bir kış güneşidir
Isıtıp da geçer gider
Zaman kendi eleğinde
Güzel çirkin seçer gider

HADİ GEL BEKLETME GAVİL YERİNDE

Miski amber kokar aşkın terinde
Hesap kitap olmaz gönül erinde
Hadi gel bekletme gavil yerinde
Bakışını yaz bahar edip de gel

HASRETİN KOYNUNDA
BİTER Mİ GECE

Üstüne üstüne gelir duvarlar
Ortasına doğduk biz bir kavganın
Nere varsam garipleri kovarlar

DİNİNİZİN GIYMETİNİ BÜLÜN

Galiba Şholov’un veya Dostoviyeski’nin bir romanında şöyle bir cümle vardı:....öyle ki farklı bir söze tahammül edemeyecek kadar despot ve cahil, bir romanı bırak, bir makaleyi baştan sona okuyamayacak kadar… tembel ve acizdi,”
Bir bilgeye: sen nereden öğrendin bunca deneyimi, olgunluğu diye sorarlar.
O da:
1- CAHİLLERDEN

Ölenle ölümün var mı çaresi
Zamansız gelen ölüme yanarım
Yiğidi yıkar da dostun yaresi
Goncada solan gülüme yanarım

Yok sayarlar biçilen nice canı

ay çalsa da süt beyazını teninin
astarı sütlü kahve hint güzelinin
hint geceleri ondan güzel... mn

Kime yalvarırsın kime minnetin
Sevdanın temeli insan değil mi
Nedir bu mihnetin kaç gün mühletin
İllaki demeli insan değil mi

Kabe’nin temeli insan değil mi?

İSYAN ET

O fitili ateşleyen cinnet
Bilirim ki senin ateşinle yeknesan olur,
milyarları sürü eden melanet.
senin isyanınla cehennem olur

dostlar
rabbil alemin ne güzellikler vermiş bilene
öptüğüm yanı filiz vermiş dal dal
şiir açmış unutulmuş tohumlar
sesi gülüşe
benzi güneşe çalar