Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

KIŞIN CEFASIDIR KIZILI GÜLÜN

Kışın cefasıdır kızılı gülün
Gülün vefasıdır şirini balın
Güneşin sevdasıdır yeşili dalın
Nefsin efendisi ol da öyle gel

Güzeli rüsva edip dağa salıp
Kıymet bilmeyene yar olmayasın
Sabinin sübyanın günahın alıp
Mazlumun hakkıyla var olmayasın

Kinin ile yüreğin(i) dar eyleme

Yol üstünde solmuş bir çiçek gördüm
Kıymet bilmeyene yar olmuş nidem
Silip gözyaşını yüzüme sürdüm
Sevdası başına kar olmuş nidem

Bağı bozulmuş gülü talan olmuş

KOĞUŞ ARKADAŞLIĞI SENİNKİSİ

Senin değilse
Ormanın yeşili,
Kırların sümbülü menekşesi
Senin degilse toprağın bereketi

KOKUNDA YATIR BENİ

Özledim yar sesini
Gül kokan nefesini
Sensiz gurbet bu yerler
De seveyim nesini

dostlar
rabbil alemin ne güzellikler vermiş bilene
öptüğüm yanı filiz vermiş dal dal
şiir açmış unutulmuş tohumlar
sesi gülüşe
benzi güneşe çalar

İSYAN ET

O fitili ateşleyen cinnet
Bilirim ki senin ateşinle yeknesan olur,
milyarları sürü eden melanet.
senin isyanınla cehennem olur

Ne hak ne merhamet ne de haya
Bencillik ihanet riya
Büyütedur yüreğinde/kini
Bu da senin sefalettin
Kâr ettin güya

yaban güllerini katmazsan hesaba
şu dallas tipi gülleri boş ver
kırk gök boncuk taşır cebinde
gönlünün gördüğüne gözkırpan haspa

direnmek var ya hani zulmüne karın

KİRAZ

ben ki çiçeğe durmuş bir kiraz
tepeden tırnağa yeniyim
kıştan kıyametten gelirim
kimine göre arazım biraz