Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

NİNNİSİ DAĞLARI DİZE GETİREN ANNEM

Gülüşü baharı getiren annem
cennet de cehennem de diz çöker önümde
eteklerinden öper çiçekler
hüznün yaprak dökümü

NİNNİSİ KESİLMİŞ BEBEKLERİZ BİLEN YOOK

şehir dediğin Arasat Sokağı
terk etsen ölürsün kalmalar zulüm
çiçeğinde koku yook
şehir de şiir dediğin kanatlarında bukağı,

HER NE ZAMAN BİR TÜRKÜ DİNLESEM

Ne zaman bir türkü dinlesem
Ellerim yüreğimde
Yüreğim titrer bir bağlamanın tellerinde

Başımda döner bulutlar
Durma gel canım nerdesin
Çiçeklenirken umutlar
Durma gel hani nerdesin

Sevdanla taşıp dolmuşum

Sende Soru Sende Cevap Ayrı Ayrı Yol Yaratmış

Şu feleğin işine bak
Nasıl da bir kul yaratmış
Dünyanın gidişine bak
Keçi gitmez yol yaratmış

abdestliymişsin
beş vakit namazlıymışsın
Mevlana dersin Yunus dersin
ama
De hele sen haktan hakikatten
Sen tarikattan ne anlarsın

SEL DERYAYA VARIP USLANIR AY CAN

Kim ne buldu kötülükten beladan
Unutulur hepsi sislenir ey can
Her güzellik gene aşktan sevdadan
Dört kitap sevgiyle seslenir ey can

SELVİ SÖĞÜT SUYA EĞER BAŞINI

Dost dediğin açıp durmaz yaranı
Hatanı sermeyen dostu ara bul
Nideyim ki deli gönlüm yoranı
Yarana vurmayan dostu ara bul

SEFALETLE SINAV DA NEYİN NESİ

Yıkılsın şu feleğin
Töresi terbiyesi.
Acıyla
Açlıkla

SAF DURUN ANNELERİN NİNNİLERİN ARDINA

çocuk bakışları menevişlememişse
her fotoğraf siyah beyaz
her resim eksik
her nehir gözsüz