Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Git aslanım git işine
Kâbuslar çökmüş düşüne
Öpmediğin şey mi kaldı
Uyamam ben gidişine

Kaç sevgilik adamsın sen

Kimler dağa kaldırdı düşündeki gümüşü çocuk.
Kaç kurşun uçurdu yüreğindeki kuşu
Kim kararttı yüzündeki gülüşü be çocuk.

Nazara mı geldi gözündeki gök boncuk

GECELERİ AY IŞIĞIYLA SEVİŞİRDİ GENÇLİĞİMİZ

-özlettin kendini
nerelerdeydin abicim

- bilirsin ya

GECENDE BIRAK GÖZLERİNİN RENGİNİ

Bir daha
Çıkarsan sokağa
Gülüşünü neşeni
Bakışının menevişini

Yüreğim yükünden kalkamaz oldum
Gel etme eyleme gözün sevdiğim
Sevdan kör etti de bakamaz oldum
Beni rüsva etme gözün sevdiğim

Hayat oyun değil sevme zamanı

GECE

Şu köşkte bir sülük
Bir alçak
Şu kulübede bir silik
Bir korkak

GÖMÜN BENİ SEVGİMİ SERPTİĞİM YERE

Oğulun düşündü kızın rüyandı
Tebessüm etseler dağın dünyandı
Şimdi o gülüşler kana boyandı
Buna da bu yürek dayandı annem

gittin ya
boş kalmadı yerin
ektiğim çiçekler açtı pencerende
sen gibi gülümserler gelene gidene
bilirsin
gelişleri sevinçti gidişleri hüzün ya

GÜNEBAKAN ÇİÇEKLERİ

günebakan çiçekleri gökyüzüne aşık
islere kurumlara inat
günebakan çiçeklerinin tek sevdası var, ışık
bakışlarında kahkaha atar hayat

GÜZ ÇİÇEĞİ AÇMIŞ GİBİ

Ömür bir kış güneşidir
Isıtıp da geçer gider
Zaman kendi eleğinde
Güzel çirkin seçer gider