Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ömrünün baharında …
ne yazayım ki….
ilk baharı bile değil..
cemre yeni düşmüştü işte…
dostlarından duydum...
ben tanımadım...

Ağaç gürler dalıyılan
Kardeş olur mu hiç yılan
Bir kız dağda gelin olmuş
Kan içinde alıyılan

Yanası dağlar yanası

TETİKTE OLSUN ELLERİNİZ

yoksul bir evin önünden geçerken
emniyetini açık tutun karanlığınızın
biber gazınızın

TURNALAR GELMİŞ DE CEME DURMUŞLAR

Turnalar gelmiş de ceme durmuşlar
Canı cananla âdeme durmuşlar
Narı bade edip deme durmuşlar
Aşktan sarhoş olmuş mestane turnam

Balı acıya katmışım
Ekşi tatlı mayhoşum ben
Yürekte tüfek çatmışım
On iki ay sarhoşum ben

Altın iken pul olmuşum

GÖNLÜNÜ GÜNEŞE TUT

Zulüm baharın muştusu mu yoksa
Kan damlar uçan kuşlardan
Yolumu yönümü yitirdim
Bana Das Kapital’i

Yılanın yavrusu olmaz mı yılan
Bin yalanın tohumudur bir yalan
Nefsin olmuş da sevdana düşman
Dostlar saçın başın yolmuş bak hele

Ölümü öldürmek sevgiyle olur

ÖYLE BİRİNİ SEVİN Kİ

öyle birini sevin ki
han olsun,
hanım olsun
öyle birini sevin ki

Onlar ki yoksula cömert
Puşta puşt
Sevdası sevda
Yiğide mert
Onlar ki
Kavgada cesur

bereketlidir yediveren bir gülden
aşağı baksan yeşil
yukarı baksan tozpembe
bire bin verir her öpücük..

Allah sevdanızı vere e mi..