Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Yılanın yavrusu olmaz mı yılan
Bin yalanın tohumudur bir yalan
Nefsin olmuş da sevdana düşman
Dostlar saçın başın yolmuş bak hele

Ölümü öldürmek sevgiyle olur

ÖYLE BİRİNİ SEVİN Kİ

öyle birini sevin ki
han olsun,
hanım olsun
öyle birini sevin ki

bereketlidir yediveren bir gülden
aşağı baksan yeşil
yukarı baksan tozpembe
bire bin verir her öpücük..

Allah sevdanızı vere e mi..

değdiği gül solmuş
şeyhi bir şeytan
o kul aşkı neylesin

yârini el almış
gönüller viran

Neye nefes veren sevda
Sazıma ses veren sevda
Yarama es veren sevda
Yüreği kor eden sevda

Kışı bahar eden sevda

NİNNİSİ DAĞLARI DİZE GETİREN ANNEM

Gülüşü baharı getiren annem
cennet de cehennem de diz çöker önümde
eteklerinden öper çiçekler
hüznün yaprak dökümü

NİNNİSİ KESİLMİŞ BEBEKLERİZ BİLEN YOOK

şehir dediğin Arasat Sokağı
terk etsen ölürsün kalmalar zulüm
çiçeğinde koku yook
şehir de şiir dediğin kanatlarında bukağı,

HER NE ZAMAN BİR TÜRKÜ DİNLESEM

Ne zaman bir türkü dinlesem
Ellerim yüreğimde
Yüreğim titrer bir bağlamanın tellerinde

Başımda döner bulutlar
Durma gel canım nerdesin
Çiçeklenirken umutlar
Durma gel hani nerdesin

Sevdanla taşıp dolmuşum

Sende Soru Sende Cevap Ayrı Ayrı Yol Yaratmış

Şu feleğin işine bak
Nasıl da bir kul yaratmış
Dünyanın gidişine bak
Keçi gitmez yol yaratmış