Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

SÜVARİSİ TUTMUŞTU RÜZGÂRIN YELESİNDEN

Sen ki
Bilmiyorsun ama
Tepeden tırnağa sevgisin.
Korkularınla yüzleşmek

Şu yalnız kalbime kurdun tahtını
El aleme gülüp benden kaçan yar
Derede tepede arar bahtını
Orda burda daldan dala uçan yar

Sevdan yüreğimde bir koca çınar

TANRI SEVGİ RESUL TUTTUĞUN ELDİR

Resullah’ı orda burda arama
Aslı yüreğinde açan bir güldür
Şefkatle, rikkatle dokun yarama
Resul sevgi ile tuttuğun eldir

Yük ağır gönül ince
Yürek ağlar ince ince
Yar el gibi bakıp durur
Yeni bir gül sevince

Sevdan ile ağladım

YOLA DÜŞMÜŞ IŞIKLAR DİZİ DİZİ

Dağlardan aşağı akıp gelirler
Gözlerinde titrer çoban yıldızı
Karanlıkları delip çıkıp gelirler
Yola düşmüş ışıklar dizi dizi

YILLARA SORUN DA YOLUM(U) ANLATSIN

Seneler var ne dur bildim ne durak
Bazen sürünerek bazen uçarak
Özümü kemirir asi bir merak
Yıllara sorun da yolum(u) anlatsın

Bir uzun yürüyüştür yaşam dediğin
Bilirsin
Sonucu salt sana ait
Seni acıtır en çok
Yol ayrımlarında
Açılan yaraların

YAR GÜLÜMSERSE İLK BAHAR

Çisen çisem yağsa da kar
Yar gülümserse ilkbahar
Haktan gelen baş üstüne
Hasret hangi yere sığar

ömrünün baharında …
ne yazayım ki….
ilk baharı bile değil..
cemre yeni düşmüştü işte…
dostlarından duydum...
ben tanımadım...

TURNALAR GELMİŞ DE CEME DURMUŞLAR

Turnalar gelmiş de ceme durmuşlar
Canı cananla âdeme durmuşlar
Narı bade edip deme durmuşlar
Aşktan sarhoş olmuş mestane turnam