Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

YANMA

madde yanar
har ile cibrinden
gübüründen arınır
insan yanar

Yoksulluktan ar etmişim
Namusluyu yar etmişim
Sevdasını nar etmişim
Yanmışım tutulmuşum ben

Zalimlere yuh demşim

YAR GÜLÜMSERSE İLK BAHAR

Çisen çisem yağsa da kar
Yar gülümserse ilkbahar
Haktan gelen baş üstüne
Hasret hangi yere sığar

YAHUDİ

Yahudileri severim
Ne sürü
Ne davar
Hepsi de çalışkan

YALANCI

Sevdamız oldu rüya
Kırdı kandını riya
Hani ölürdün yoluma
Yani severdin güya

Bir uzun yürüyüştür yaşam dediğin
Bilirsin
Sonucu salt sana ait
Seni acıtır en çok
Yol ayrımlarında
Açılan yaraların

ömrünün baharında …
ne yazayım ki….
ilk baharı bile değil..
cemre yeni düşmüştü işte…
dostlarından duydum...
ben tanımadım...

TURNALAR GELMİŞ DE CEME DURMUŞLAR

Turnalar gelmiş de ceme durmuşlar
Canı cananla âdeme durmuşlar
Narı bade edip deme durmuşlar
Aşktan sarhoş olmuş mestane turnam

Ağaç gürler dalıyılan
Kardeş olur mu hiç yılan
Bir kız dağda gelin olmuş
Kan içinde alıyılan

Yanası dağlar yanası

TETİKTE OLSUN ELLERİNİZ

yoksul bir evin önünden geçerken
emniyetini açık tutun karanlığınızın
biber gazınızın