Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

SENİ SEVDİM DİYE
CANAN
Kara kıştım nisan oldum
Seni sevdim diye canan
Tövbe ettim insan oldum
Seni sevdim diye canan

abdestliymişsin
beş vakit namazlıymışsın
Mevlana dersin Yunus dersin
ama
De hele sen haktan hakikatten
Sen tarikattan ne anlarsın

SEL DERYAYA VARIP USLANIR AY CAN

Kim ne buldu kötülükten beladan
Unutulur hepsi sislenir ey can
Her güzellik gene aşktan sevdadan
Dört kitap sevgiyle seslenir ey can

SELVİ SÖĞÜT SUYA EĞER BAŞINI

Dost dediğin açıp durmaz yaranı
Hatanı sermeyen dostu ara bul
Nideyim ki deli gönlüm yoranı
Yarana vurmayan dostu ara bul

SEFALETLE SINAV DA NEYİN NESİ

Yıkılsın şu feleğin
Töresi terbiyesi.
Acıyla
Açlıkla

SAF DURUN ANNELERİN NİNNİLERİN ARDINA

çocuk bakışları menevişlememişse
her fotoğraf siyah beyaz
her resim eksik
her nehir gözsüz

PEH, PEH! BÜYÜDÜK GÜYA!

Sahi
Öyle gonca öyle filiz
Zemzem suyundan temiz
Çiçek gibi gülerken biz

yürüyüşün çiçek uçurur
gelişin köy göçürür
hangi çölün ceylanısın sen
hangi göçerin kızısın
hangi yaylanın çiçeği

SEVGİYE TUZAKLAR KURMAYIN BEYLER

Diken çatlar sevda ile güllenir
Bebek büyür sevgi ile dillenir
Ham meyveler sevgi ile ballanır
Sevgiye tuzaklar kurmayın beyler

SEVDASIZ YÜREK NEYE YARAR

Hakka vurulmuşsun kanadın kanar
Aşkla durulmuşsun yüreğin yanar
Yansın kanasın boş ver be adamım
Sevdasız bir yürek de neye yarar