Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ŞEDDELİ EŞŞEK

Ne göz göze bakışabildik
Ne dudak dudağa öpüşebildik
Ne on dördünde ay gibi gülüşebildik
Neoturup

GÜVERCİNCE TAKLA ATMAK YAŞAMDA

Gözünde gönlünde yârin hayali
Ne pişmanlık ne bir keşke akşamda
Bozkırda şahlanan kısrak misali
Güvercince takla atmak yaşamda

Takılıp da bir serabın peşine
Deryaya varmadan bitersin gönül
Gayrı sevdan girmez mi hiç düşüne
Sefil ziyan olmuş gidersin gönül

Meyvesiz ağacın gürbüzdür dalı

✿ ⊱ ╮ BİR SEN MİSİN DÖNEN MEKTUBU GERİ✿ ⊱ ╮

yüreğin bir yalım tutuşur toprak
dokunsam göz yaşların yağmur olur
goncada dökülen bir çiçek gibi
savrulur tebessümün yaprak yaprak✿ ⊱ ╮

Gülünü dalını yolup atmışsın
Senin gül açacak yazın kalmamış
Umudun yitirip özün satmışsın
Senin yücelerde gözün kalmamış

Sevdanı soldurup yele vermişsin

Of of of aslan yiğit
Yastığa da yaslan yiğit
Ekmeğine el koymuşlar
Yatağında köslen yiğit

İskarpini rugan deri

Çocuk oldum beş yaşında
Hilal oldum yar kaşında
Nefsim musalla taşında
Seni düşünürken canan

Diken alır gül satarım

DİNİNİZİN GIYMETİNİ BÜLÜN

Galiba Şholov’un veya Dostoviyeski’nin bir romanında şöyle bir cümle vardı:....öyle ki farklı bir söze tahammül edemeyecek kadar despot ve cahil, bir romanı bırak, bir makaleyi baştan sona okuyamayacak kadar… tembel ve acizdi,”
Bir bilgeye: sen nereden öğrendin bunca deneyimi, olgunluğu diye sorarlar.
O da:
1- CAHİLLERDEN

Sen seversin sever mi ki
Gülüşünü sayan gönlüm
O yanmaya değer mi ki
Döktüğün yaş ziyan gönlüm

Dilenmeden verdi mi hiç

Öyle kitapta değil
Öyle ütopya değil
Bırakın
Özgünlüğüyle
Özgürlüğüyle
Özgüveniyle