Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Neyine güvenem soyka dünyanın
Dönüp durur öyle bir topaç gibi
Bağlamış elini aşkın sevdanın
Savurup saçıyor bir haraç gibi

Yoksulu çatlatır varsılın kibri

DOSTÇA KARDEŞÇE

Güzellik ekip de taşa toprağa
Sevdalar saçalım dostça kardeşçe
Barış yazıp çekilmiş her bayrağa
Kapılar açalım dostça kardeşçe

Dokunmayın acıma yaram kanar
Goncada vurulmak güllere zulüm
Sağılıp duruyor yüreğim yanar
Gidene de kalana da zor ölüm

Seher vakti kına yakar eline

AĞLAR OLDUM BU GÜNLER

Gönlüm şu dağlara uçup da gitti
Gel deseler ağlar oldum bu günler
Güllerimi yolup saçıp da gitti
Gül deseler ağlar oldum bu günler

Dalında gül olur çalının sabrı
Sevenin dalında diken kalmaz ki
Şeytan’ın sebebi bir anlık kibri
Yarının ne olur kimse bilmez ki

Güzel isen güller açar yolunda

ÇIKAR DA GELİR
ÇİÇEKLERİN DERVİŞİ
DALBASMA ENTARİSİYLE

Karalar denizde biter gülüm
Sonrası mavi

Mürşidin dibinde çiçekler biter
Gölgesi meyvesi herkese yeter
Cahil olup bin yıl yaşamaktansa
Bilge olup bir gün yaşasan yeter

Garibin başına çile olmuşsun

GÖNÜL BİR YANA ÇEKER AKIL BİR YANA

Şaşarım şu gönlün garip halına
Nice kuşlar konup geçer dalına
Bir güzel çıkmaya görsün yoluna
Us seyrana çıkar gönül apana

GÜL DE DEĞSE GİDER OLDU AĞIRIMA

Kadir kıymet bilen olsun yeterki
Ölüm olsa bile bile gideriz
Kendi olup gelen olsun yeterki
Cehenneme güle güle gideriz

Sokakta bir çocuk görsem
Öyle mahzun
Öyle yetim
Öyle yalnız
Öyle şaşkın