Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

GÜL SOYLUYSA GÜZEL KOKAR

Her bakışta var bir mana
Bazı gözler güzel bakar
Her çeşit gül güzel ama
Gül soyluysa güzel kokar.

Sevmek ibadettir tanrı katında
Gül sunan her elde aşkı görürüm
Öyle sonsuz yâre sarıldığında
Yari saran kolda aşkı görürüm

Baharda dallara aşkla su yürür

GÜÇ
ince kalp gücü
arar sorar sarar gider sevdiğini
gülüşler olur
kaba kas gücü
vurur, yorar, kırar gider sevdiğini

GUGUKLU SAAT

Ana yüreğin var ya
Yârin hası kavisi
Yerin yeşili
Gözlerin göğün mavisi

muzip yıldızlara güneşe nispet
gül yüzünde gece mehtaba durur
ne yürek tedirgin ne kalpte kasvet
gözlerinde bir muştulu gün uyur

göz kırpsan ağaçlar çiçek uçurur

GÖZLERİNİ KAÇIRIR DOĞARKEN GÜN

Şehir bana ben bu şehre yabancı
Zoraki bir yuva gönüllü sürgün
Gözlerini kaçırır doğarken gün
Sokaklarda gölgesizlik ne acı

Canımın içi.
Hani sergiye gittik ya.
Sen, resimlere dalmıştın
Fuseli, Goya, Carlo Crivelli
Bense
Sende kalmıştım öyle sevgili

GÖZLERİN OTYAM’DI HÜZNÜN MUSTAFA ALİ


Canımın içi.
Hani sergiye gittik ya.
Sen, resimlere dalmıştın

GÖZÜ KARA BİR AŞK BİZİM MEMLEKET SEVDAMIZ

Ne kuru bir söz, ne gösteriş, ne ihtişam,
ne şan şöhret, ne de makam;
biz ki karşılıksız sevmişiz memleketimizi.
Bizim özgür insan

GÖZÜMÜN GÖRDÜĞÜ GÖNÜL BELASI

Körlük mü görmek mi gelen gideni
Arife dert olur zulmün zulası
Bir taş heykel gibi susmak mı yoksa
Gözümün gördüğü gönül belası