Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Gönül baştan çıkmış geçer mi sözün
Gönül gurbet ustam sevdamsa hasret
İlkbahar özlemdir sonbahar hüzün
Gece baş belası gündüz başka dert

Her nere bakarsan yarın hayali

GÖNÜL BAZEN TUHAF HALLERE DÜŞER

Bazen bir menekşe bir dağ lalesi
Hasretin kokusu yellere düşer
Belki bir bakış bir saç buklesi
Gönül bazen tuhaf hallere düşer

Sabır sebat riyazet bu nasıl hâl
Bu hâl benim halım kimin sesine
Dikeni batarmış sevsen koklasan
Bu gül benim gülüm kimin nesine

İster sevinç olsun isterse çile

Her şeyin bir bahanesi var ama
Aşk dediğin duygu nasıl da ince
Sevip sevilmeye sebep arama
Gönül bildiğini okur sevince

Güller çiçeklerin renklerin dili

GÜLÜŞÜN GÜNEŞ GÖRSÜN

Utanma gülmekten
Son cemre sabahlarınca bir kahkaha at
Gözyaşından ar etme
Apaçık vuranlara inat

GÜLÜŞÜNLE ŞİİR YAZAR BİR İLKBAHAR
canımın içi
biliyor musun sen nesin
gündüzüme yarılmış nar gibi saçılır sesin
kaşlarının gecem olur
uykuya yatarım saçlarının karasında

Gayrısına gönül kapım  kapalı
Vuslat varken hasret nasıl sevilir
Seninle donanır gönlümün dalı
Gonül gözü körse aşkı ne bilir

Nasıl ki yokluğun azabi kabir

GÜLÜŞÜNÜ KUŞAN DA GEL

Gülüşünü kuşan da gel
Güllere karışsın gönlüm
Zincirinden boşan da gel
Kuşlarla yarışsın gönlüm

GÜLÜŞÜNÜ SAÇIP DA
GEL

Turnayı uçarken gördüm
Gülleri açarken gördüm
Ele bakıp imrenirim

GÜLÜŞÜYLE GÜLE GÖTÜRDÜ BENİ

Bir ahu dilbere rastladım bu gün
Gülüşüyle güle götürdü beni
Himmet beklemezken ben o güzelden
Ayvalı bir dala götürdü beni