Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Şu dağlar bozkırlar kimin yurduydu
Bir at görsem içimi yakar durur
O it dediğin dağların kurduydu
Onun için dağlara bakar durur

Ah ki insan oğlu bu nasıl dünya

Meraller mülteci olmuş sümbüller sürgün
Dağlarına kıran girmiş memleketimin
Haramiye düğün bayram helali üzgün
Dağlarına kıran girmiş memleketimin

Zeytinlikler o meralar nerde o bağlar

DAHA HENÜZ GÜN BATMADI GÖNLÜMDE

Varsın güneşimi kessin taş duvar
Daha henüz gün batmadı gönlümde
İnsan olmanın da bir bedeli var
Sevgi de bizimle aşk da ölüm de

DAL BİLMESİN VARSIN GÜL BİLİR SENİ

Sere serpe yağ da şu dağa taşa
Dal bilmesin varsın gül bilir seni
O sevgili için at kendini ataşa
Varsın göl bilmesin çöl bilir seni

DALIMDAN KOPMUŞUM YELE DÜŞÜRME

Dolanip dururum ovayı dağı
Kapına gelmişim ele düşürme
Çoktan terketmişim bahçeyi bağı
Dalımdan kopmuşum yele düşürme

Bir güzelin yâri yiğit değilse
Dalında kuruyan güle benzetir
Hoyrat ele berduş hala eğilse
Mihrican vurmuş bir dala benzetir

Kim yazar sevdanın aşkın bahtını

Belki bir düş belki hayal
Dallarımda gülüm senden
Aşkıyla yandığım maral
Uzak kalmak ölüm senden

Gönül özlem gönül elem

DANS DA BİTTİ VALS DA BİTTİ

Dans da bitti vals da bitti
Aşkın diz çökme zamanı
Ders de bitti us da bitti
Geldi kan dökme zamanı

Olmaz bir iş geldi başıma benim
Yâr bir ayrı söyler kardeş bir ayrı
Neler neler çıkar karşıma benim
Dara düştüm dara çekerler gayrı

Kimi garez gıybet kimisi över

Dar günümün var günümün dostları
Hadi sen ol da seç bilebilirsen
Kimi yoldaş derdi kimisi kardeş
Hadi yanında bul bulabilirsen

Nasıl bir düzendir nasıl zihniyet