Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Beni değil sen kendini översin
Eğer insan isem senin eserin
Beni değil sen kendini seversin
Ey sevgili gönül bahçemde yerin

Gün oldu bahardım gün oldu yazdım

GÜLÜŞÜNE BAKMAK

gülüşüne bakmak
güle bakmaktır
ha açtı ha açacak
kaşların var ya sevgili

Sanma ki gönlümden silinir adın
Gönül defterimde yazılı kalır
Hasretle tadı yok meyin meredin
Lokmam boğazımda dizili kalır

Sevdan kavgan yoksa her şey nafile

Gelişin var ya ay parçam gelişin
Sen yıldızların göz kırptığı gecem
Ah ki  seviyorum, seni deyişin
Sultanım mihracem sen minik serçem

Ben ki bir bahar havasına uydum

Gayrısına gönül kapım  kapalı
Vuslat varken hasret nasıl sevilir
Seninle donanır gönlümün dalı
Gonül gözü körse aşkı ne bilir

Nasıl ki yokluğun azabi kabir

GÜLÜŞÜNÜ KUŞAN DA GEL

Gülüşünü kuşan da gel
Güllere karışsın gönlüm
Zincirinden boşan da gel
Kuşlarla yarışsın gönlüm

GÜLÜŞÜYLE GÜLE GÖTÜRDÜ BENİ

Bir ahu dilbere rastladım bu gün
Gülüşüyle güle götürdü beni
Himmet beklemezken ben o güzelden
Ayvalı bir dala götürdü beni

GÜL VERDİM GÖNLÜNE YAKIŞIR DİYE


Gül verdim gönlüne yakışır diye
Dalın yaprağını yol demedim ki
Bülbül oldum sana yaraşır diye

Bahçıvan kötüyse gül ziyan olur
Gönül gözü açık gören olmalı
Sevgi ile gönül gülistan olur
Kadir kıymetini bilen olmalı

Yarin derdine dert ekleyen gördüm

Bir zaman o güzel yüzün
Yola bele gül dökendi
Yok mu bir selamın sözün
Günaydının mı tükendi

Cansuyu gibi selamın