Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

neylersin,
nedense güzel insanlar erkenci meyveler gibi,
toprağa birer birer dökülüyor dallarından .
belkide aceleleri
çiçek olmak,
çayıra çimene karışmak istediklerinden.. m n.

NİKÂHSIZ HAMİLE BIRAKARAK ÇİÇEKLERİ

çok şükür yaratana
ağıttan yana
bereketliyiz sayenizde ama

GÜYASI BİR YALNIZ ADAMMIŞ SAKİ
Ne kuşlar günahkâr ne gül riyakar
Ne zarar düşünür kedim ne de kâr
Kulağıma bir aşk fısıldar rüzgâr
.
Ne sevgim zoraki ne kankam şaki

Gözlerim âmâdır kulağım sağır
Yeter ki yâr olsun sırdaşım benim
Ne yol uzak gelir ne yüküm ağır
Yeter ki yâr olsun yoldaşım benim

Gülünce gönlüm ilkbahar mevsimi

Ey dostum gel hele beri
Hicran neyse onu yazak
Sevda yazar bir şiiri
Kavgan neyse onu yazak

An pişman dünkü ayıptan

Ferman çıkarsınlar  varsın ölüme
Yaşın yaşın aksın varsın gözyaşın
Yığide diz çökmek yakışmaz zulme
Ne yüreğin eğilsin ne de başın

Aşk emek için kullanmak bilgiyi

noldu gardaş noldu  bize ne oldu
bilmem göze geldik bilmem nazara
bunca hırsın nedir, de kim ne buldu
canım dediğimden böğrümdeki yara

dostu görmek ister insan darında

Yâr dediğin yaranı açar m(ı)ola
Ne dostlar gördüm sanki derd eşendi
Ne zaman ki Aşk ile gitsem yola
Sen vardın orada ondan gülşendi

Güneşi doğuran senin varlığın

O ACEMİ DOKUNUŞUYDU LEYLA

Mecnun’un, tenine
O acemi dokunuşuydu Leyla.
Çölde, o suskunluğu arıyor hala

Yerine çekildim dar ağacına.
Soruyorsun bana : 'De hele niye?'
Nasıl dayanırdım yoksa acına.
O ağuyu ben içtim, sen yaşa diye
. Mahmut Nazik