Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

KÖR

kimi
bakarken kör,
diriyken mefta
ayıkken sarhoş

KRONİK VAKA

sen
bütün tövbelerini yere çal
inançlarına bir göz at
bütün dualarını geri al

KÜLLİ ZARAR DEVR-İ SAPIK

hani insanız diyoruz ya
şu boş beleş dünyada;
hangimiz
su kadar azimkar,

Kimi görür kadını sevilesi
ömrünün yarısı
kimi de aşçısı kuluçka makinası...
m n

KUMUN ŞARKISINI DUYAN ŞAİR

anlamadım
bu nasıl iştir
bu nasıl kervan
bu nasıl devran

KUŞLAR DA KENDİ RIZKININ PEŞİNDE

Nedir bu dalaşma bu yalnızlaşma
Kimi mal mülk kimi servet peşinde
Ne yağma ne yığma yalnız paylaşma
Kuşlar da kendi rızkının peşinde

KUŞLARIN ŞARKISI HAYATA DAİR

Gördüğü rüyayı hayra yorarak
Bir ağaç fısıldıyor ötekine
Yemyeşil gözünü oğuşturarak
Gelincik günaydın diyor ekine

KUŞLAR NEDEN GELDİLER SANKİ
O ki başım belada şimdi
Ah şu göçmen kuşlar
Ne diye geldiler ki sanki
Düşünemezdim başka bir dünya olabileceğini belki..
Bu dünya karanlıktır gecedir, Baş tacı şaki

Kuşlar Ve Sabah

Her sabah bir telaşıtır başlar
Bir sevdadır savrulan sabaha
Güneşi selamlarken
semah dönen kuşlar...

KÜSTÜK EMMİ

Allah rahmet eylesin; bizim köyde Küstük diye bir toprağın emeğin dervişi vardır. Asıl adı Mustafa olmasına ragmen kimse adını bilmez. Neye küsmüş, niçin küstü, kime küsmüş bilinmez ama herkes Küstük diye bilirdi onu.
Ne okuma yazama bilir; ne de kitap yüzü görmüştür. Tüfek tamir eder, köyün kazmasını baltasını biler, kaplarını kalaylar… makinasını tamir eder velhasılı Köyün zanaatkârıydı işte.

Sanırım yetmişli yıllardı. Orta son sınıfta felan okuyor olmalıyım. Annemin verdiği kazmayı bilemesi için gitmiştim.