Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

NE ÇOK SANATKÂR VAR ŞU EVRENDE SEVGİLİ
Ne çok sanatkâr var şu evrende sevgili.
Her biri birinden dahi,
Her biri diğerinden yetenekli.
Her gün yeniden yazarlar bir şarkıyı, şiiri.
Kuşların ötüşü, Çiçeklerin açışı,

NE AŞKLAR VAR DÜŞÜMÜZDE BİLSENİZ

Acılarımız var bir derya deniz
Öyle dilsiz kör sağır ve tekinsiz
Ne aşklar var düşümüzde bilseniz
Kağıtlarda rüyamız unutulur

MUTLUYDUK BE DOST


Mutluyduk be dost
şükürlerimiz vardı ekmek arası pekmez helvası
düşlerimizde oldu

MÜJDELERİMİZ VAR YARINA DAİR

çalıp kapıları bir bir
müjdelerimiz var yarına dair
türkülerimiz var gökyüzünce şiir
çiçekler taşırız gülüşümüzle

Kör olmayası
İşte öylesine bir gündü
Ölümlünün yüz karası
Sivas’ta onlarca ‘mum söndü! ’
Gönülleri ispinoz alası….

MÜNAFIK

Kiminin özü abdestli
Elinde
Karpuz kabuğu gibi nasır
Yüzü kömür karası

Sevgi, adalet
Kız çocuklarımıza ad diye verdiğimiz
Bir hasret mi olmalı sevgili… Mahmut Nazik

bir zamanlar
bu şehirlinin
bir aşkı
bir düşü
bir gülüşü
bu şehrin

BUNU SORAR BİZDEN ÇAĞLAR

Dağda bir yiğit vurulmuş
Eloğlu duyup da gülmüş
Gayrı kim eyler yarini
Yavruları yetim kalmış

Nasıl korunmasız sevgi, aşk saki.
Katil karşısında bir sabi sanki.
Yılan zalim, erdem yavru kuş gibi.
Nidem bu düzeni bu çarkı felek.

Sürgündeki Musa, çarmıhta İsa;