Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Kendine kapanma canım kardeşim
Dışarda gök yüzü seni bekliyor
Ne bir biçaresin ne de bir naçar
Bak kutup yıldızı seni bekliyor

Hep kış mı kalacak sırada bahar

Ne kadar incindim bilsen ne ne kadar
Gönlümde bir sızı dinmiyor işte
Kimine dost demişim kimisine yâr
Diyeceğim amma denmiyor işte

Kimi vurur kalbin kardeş yerinden

Yalan olmasına yalan da dünya
Ama öylesine boş diyemem ki
Sevdası yok ama servet sahibi
Böylesi hayat da hoş diyemem ki

Ne açlık yoksulluk ne de sömürü

Kendini ona denk görmediğin yâr
Bir kendin(i) bilmeze düştü diyorlar
Ne yarasın sarar ne arar sorar
Gözyaşın(ı) silmeze düştü diyorlar

O gülleri hoyrat elde buruldu

Her güzelde seni duyar görürüm
Bilmem  türkü mü yoksa şiir misin
Ne kulum ol ne kölem ol ne kül  ol
Diz çökmeden sevmeyi bilir misin

Demiyorum Leyla Aslı Şirin ol

Her nereden gelsem nereye gitsem
Aklımda fikrimde özümde canan
Nereye baksam hangi yolda bitsem
Bir çiçek bir ceylan gözümde canan

Var mıyım yok muyum ben senden ayrı

Yiğidi namerdi bu nedir ey yâr
Her yerde sapsarı bir hasret kokar
Doğa ne almışsan dökül der Saki
Ah şu hazan yaprak döken sonbahar

Kar yağar başıma mevsim hazandır

Gece yıldızları bir seyret hele
Koskoca evrende ha var ha yoksun
Gel de gülme senden kim neden korksun
Hangi dağdan görkemlidir bir kale

Diz çöker taparsın korkuya erke

Doğruyu söylüyorsun da evlat,
Heyhat ki  heyhat,
Ne empati ne de sempati
Doğru söylemiyorsan;

Ondandır bu müşkülat

Döken kim toplayan kim şu dünyayı
Kesif bir yalnızlık ettik elaman
Saçı darmadağın gördüm leylayı
Akşam masamadaki sabahı düşman

Bir nostaljik anı o eski aşklar