Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Kime himmet etsem keser yolumu
Eğil der sevdiğim yaralar beni
Ah ki  şu dünyanın gidim gelimi
Canım verdiklerim karalar beni

Arzı alemde yok bir karış yerim

Yıkılası dağlar taşlar
Sevdalarda yandım dostlar
Katar katar giden kuşlar
Bu gün yâri andım dostlar

Saçları alev alazı

BÜLBÜLÜN GÖZ YAŞI DALIMDA KALIR

Kapılıp gitmişim kendi selime
Tutunduğum her dal elimde kalır.
Kimden medet umsam vurur elime
Öyle şaşkın elim belimde kalır

BÜLBÜLÜN TADI YOK ÖTESİ GELMEZ

Hazan vurmuş gülü titrer dalında
Bülbülün tadı yok ötesi gelmez
Sararıp solmakmış yazan alnında
Gülün muradı yok bitesi gelmez

ÇOCUK
Çocuk
öyle saf öyle temiz ki
ne ellerinde kan lekesi
ne zulasında kin çökresi
ne de yüreğinde riyadan günahtan bir yük

BU ŞİİR BİTMEZ AY CAN

sen gülleri seversin kuşları uçuşunu
ben gül gülüşünde gül açışını

sen kedileri okşarsın

BÜTÜN BU ALKIŞLAR BAN MI

İnceden inceye
gelinciklerle cilveleşen rüzgar
Kız çiçek olmuş çiçekse kız
pencerede iki küpeçiçeği sarkar

bütün çiçekler anarşist
de hele direnmek nedir
her cevri cefaya her derde gama
ne demek
en olmadık yerde tutunmak yaşama
hem de

BÜTÜN EMEKÇİ KADINLAR SEVGİLİMDİR

bütün emekçi kadınlar sevgilimdir
Kimse göz koymasın
Alnının çatından vururum valla
huri melek olsa değişmem

BÜTÜN ŞİİRLER DONMUŞ GALİBA

bu gün hava çok soğuktu dost
ama sanma ki üşümem ondan
ne bir kuş kondu pencereme
ne bir tebessüm çaldı kapımı