Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

GÜZELİN GÖNLÜ DE GÜZEL OLURMUŞ


Töre unutursa aşkı sevgiyi
Güzeller çirkine berdel olurmuş
Emeği sevmeyi ilmi bilgiyi

Kader neyi uygun görmüş hep aşka
Mecnun muradına hasretle erdi
Söylemese başka  söylese başka
Güzelin gönlünde gizlidir derdi

Yâr yaratan demedik mi yürekten

GÜZELİN GÜLCÜSÜ DEYİP DE GEÇİN
Aşk ile kaybettik akılı usu
Yokluğun yolcusu deyip de geçin
Şarapla yıkadık arı namusu
Her gönlün gülcüsü deyip de geçin

Hasretle ermişiz aşkın rüştüne
Senden gelen cefa sefadır ay can
Sefan da cefan da başım üstüne
Sevgiyi aşk eden cefadır ey can

Ah o ceylan ceylan bakan gözlerin

Gönlümün dibine dökülen yaprak
Yaz bahar ayları ne çabuk bitti
Gün batımı kalmış bir mızrak boyu
Yaladık dünyayı geçti de gitti

Gelecek kaygısı günün telaşı

gün batmış yüzünde ay seni bekler
yıldız yıldız değil sen olmayınca
gece ay sevinir gündüz çiçekler
gündüz gündüz değil sen olmayınca

sevgi yoksa gönlüm vermez ki ışkın

GÜN DAĞLARDAN DOĞAR KURBAN

Gün dağlardan doğar kurban
Dağları güneşler ilkin
Gün dağlardan aşar
Hani büyük dağın büyük dumanı

bin bir telaş hay huy hiç bir duran yok
gündüz dolup gece boşalıyoruz
nedendir niçindir diye soran yok
uyanıp  filmi başa alıyoruz

hayallerle bulanır bilincimiz

Gün tutsak edilmiş kararır dünya
Güne aya kurşun sıkanı nedem
Harami dünyası ne ar ne haya
Gönül bahçesini yakanı nedem

Gökyüzünden gözyaşı topraktan kan

Bir zaman o güzel yüzün
Yola bele gül dökendi
Yok mu bir selamın sözün
Günaydının mı tükendi

Cansuyu gibi selamın