Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

KUŞLAR DA KENDİ RIZKININ PEŞİNDE

Nedir bu dalaşma bu yalnızlaşma
Kimi mal mülk kimi servet peşinde
Ne yağma ne yığma yalnız paylaşma
Kuşlar da kendi rızkının peşinde

LAP İNCİRİ

gavırın dölü
ellerin lap inciri yaprağı
bu kadar mı senin aşka hürmetin
Bir frenk yemişi soyarken bile

LAYIK DEĞİL İSEN AŞKA BULAŞMA

Layık değil isen aşka bulaşma
Canı cananını güldür öyle gel
Kul olup da kapı kapı dolaşma
Nefsini içinde öldür öyle gel

KUŞLARIN ŞARKISI HAYATA DAİR

Gördüğü rüyayı hayra yorarak
Bir ağaç fısıldıyor ötekine
Yemyeşil gözünü oğuşturarak
Gelincik günaydın diyor ekine

KUŞLAR NEDEN GELDİLER SANKİ
O ki başım belada şimdi
Ah şu göçmen kuşlar
Ne diye geldiler ki sanki
Düşünemezdim başka bir dünya olabileceğini belki..
Bu dünya karanlıktır gecedir, Baş tacı şaki

Kuşlar Ve Sabah

Her sabah bir telaşıtır başlar
Bir sevdadır savrulan sabaha
Güneşi selamlarken
semah dönen kuşlar...

KÜSTÜK EMMİ

Allah rahmet eylesin; bizim köyde Küstük diye bir toprağın emeğin dervişi vardır. Asıl adı Mustafa olmasına ragmen kimse adını bilmez. Neye küsmüş, niçin küstü, kime küsmüş bilinmez ama herkes Küstük diye bilirdi onu.
Ne okuma yazama bilir; ne de kitap yüzü görmüştür. Tüfek tamir eder, köyün kazmasını baltasını biler, kaplarını kalaylar… makinasını tamir eder velhasılı Köyün zanaatkârıydı işte.

Sanırım yetmişli yıllardı. Orta son sınıfta felan okuyor olmalıyım. Annemin verdiği kazmayı bilemesi için gitmiştim.

NE DERSİNİZ GAYRISINI YIRTIP ATSAK

Duvarlar sınırlar kural kanun yasak
İsyan etsek dünya başımıza yıkılır
Pencerden girere kapıdan atsak
Kimi yüreğimize çakılır

NEFESİM DARALIYOR, BİLİYOR MUSUN

ya sofra başında
ya gücün gölgesinde
ya da tesir mesafesi dışında
bir de kitap sallıyor elinde

NEFSİNE YENİLEN TUTSAK GİBİDİR

Kırılan kalp önü kesilmiş ırmak
Bendini yıkıp da gel de ak hele
Boğazında düğüm düğüm bir yumak
Çekmeyi bilirsen gel de çek hele