Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

BELKİ BULURSUN AMA

Dediklerin çıktı aynen
Kala kaldım hiçliğimnen
Tüm yaptıklarıma rağmen
Bir şeyler kaldı mı sende KORONIS

BELKİ DE İÇİNDEKİ O KAYIP ÇOCUĞU BULURSUN


bir müzikte
belki bir heykeli
belki de bir oyunu izlerken

Belki seviyorsun ama bu değil
Yalnız kurt olurum çökertme beni
Köleden yar olmaz deme ki eğil
Issız yurt olurum yok etme beni

Üstümüze çöken hal susmaların

BEN AŞKIMLA GİDERİM MAHŞER YERİNE

sen ibadetine
sen kudretine
sen servetine sığın
ne gam

BEN AYNI BEN

Ben, aynı ben;
Can, aynı can;
Beden, aynı beden;

BEN BU DUYGUYU BİR YERDEN
TANIYORUM

Ben bu duyguyu bir yerlerden tanıyorum
Üç yaş mı desem beş mi
Yoksa menekşe mi toplamak okul yolunda

BEN BUNA DERİM İŞTE YÜREKTE ŞİİR BAHÇESİ DİYE

Sıcacık bakışlarından,
derya deniz sevgiye;
nadide çiçeklerden
egzotik meyveye,

BEN BU TEBESSÜMÜ BİR YERLERDEN TANIYORUM

ben bu tebessümü bir yerlerden tanıyorum
sanki
kadim bir dosta rastlamak gibi yıllar sonra
belki

BEN DENİZİ SEVGİLİYLE SEVERİM
Deniz ve mehtap yakamoz ekerim
Her dalga vurduğunda iç çekerim
Yalın ve yalnız bir derbederim
Niderim mehtabı yârsız yârensiz
Ben denizi sevgiliyle severim

BEN HİÇ TANIMADIĞIM İNSANLARI DA SEVDİM

Kiminin gülüne kiminin gönlüne değdim
Ben tanımadığım o insanları da sevdim
Gâh yazgısına yandık kâhi aynı kanadık
Mahcup muyum değildim mahkum muyum değildim