Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

CETVELLE ÇİZİLMEDİ BU SINIRLAR

Cetvelle çizilmedi bu sınırlar
Senin geçmişinde neyin var nankör
Bilmeyenler yolda bulduk sanırlar
Senin geçmişinde neyin var nankör

Gönül çıksın da bahara
Gümanın olayım senin
Meleyeyim ardın sıra
Ceylanın olayım senin

İster sefa ister çile

El üstünde tutuluyor haydutlar
Yiğitler çaresiz koydurulur mu
Cetvelle mi çizildi bu hudutlar
Ülke üç hırsıza soydurulur mu

Neydi şehitlerin aşkı kavgası

Eğer sorarsan nedendir niyedir
Hani var ya gönderdiğim o çiçek
Bir senin eline yakışır ancak
Kıymetini sen bilirsin diyedir

Nerede ne zaman adını duysam
Çiçek açar gönlüm hemide dal dal
Ne gündüzüm gündüz ne akşamım akşam
Ah be canım sevdiğim delal

Çizik attım sende önce her güne

ÇİÇEKLER GÜLÜMSER HAYELLERİME

Öyle bir sevda büyür ki gönlümde
Çiçekler gülümser hayellerime
Sevda da bizimle aşk da ölüm de
Kardelenler düşerken ellerime

Hele bak ki doğada neler olur
Ağaçlar gölge tarafından çürür
Yer gök şiir yazar aşıklar okur
Çiçekler güneş tarafından büyür

Dünya döner dönmez senin neyine

Kapkara hasreti aşktandır sandık
Vuslatlı dizeler dizmeli gayrı
İşsizlik yoksulluk dertten usandık
Çiçekli resimler çizmeli gayrı
.
Yurdumda yuvamda tasa olmasın

Küsküt otu, cin saçı Saki
Sarılıp canını aldığı canla
Kendinin de
Cansız kalacağını bilmez ki.

Mahmut Nazik

ÇOCUK GELİN
Kız çocuklarımız okul çağında
Ayakları çıplak
Başında duvak
Hz Ayşe gibi giderler
Emmilerin kucağına