Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Merak etme deli gönlüm
Bülbül ise güle gelir
Turnaya yâr ile ölüm
Gönlü varsa göle gelir

Seven aşk ile dokunur

Toprak damlı köyler vardır ya hani
Dumanın tüttüğü yerde sen varsın
Dere kenarında güller çiçekler
Bülbülün örtüğü yerde sen varsın

Meri keklik kanadını kınalar

Ben beni kaybettim aşkla sevgili
Kaybettiğim beni çöllerde buldum
Sevdamla tutuştu gönül fitili
Ataşta yandım da küllerde buldum

Hasretin özlemin gönlümün payı

Desen ki
Buluşma yerimiz ay, yıldız olsun.
Yeter mi, yetmez

Hani çat kapı gelsen diyorum
Gözlerimiz buluşsa önce

BU NASIL TARİKAT BU NASIL YOLDUR

Bu nasıl tarikat bu nasıl yoldur
İnsana cevreden mezhep mi olur
O, sözünü bile yazdırmamışken
Kitabı lağveden kitap mı olur

Kimine verdikçe vermişsin Tanrım
Vermediğin senin kulun değil mi
Garip gulâbayı yermişsin tanrım
Kimini kayırmak zulûm değil mi

Adl ismine sığındım bunu bil

BUNDAN ÖTE ÖLÜM MÜ VAR

Bakın hele şu halıma
Gül açacak çalım mı var
Bir bülbül konsa dalıma
Verecek bir gülüm mü var

BU NE LÜTUF BU NE İHSAN
bu ne lütuf bu ne ihsan
yazı kiraz güzü nar
baharı nergiz kışı kar
ve her aşkın dört mevsimi var
hangi mevsiminde mutsuzdur insan

BU NEYİN NAZIDIR KİME SİTEMİN

Bu neyin nazıdır kime sitemin
Gel de de gelmezsem öyle sitem et
Islanmış kakülün saçın perçemin
Yaşını silmezsem öyle sitem et

BURAYA KADARMIŞ YETER DİYEMEM

Nasıl devran zarar akla izana
Öyle çekilip mukadder diyemem
Nasıl fermandır ki hep erkten yana
Elbet sebebi var kader diyemem