Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Ne kadar yalnızsın ayva ağacı
Yaprağın dökünce gelenin yok mu
Gördüğünden geri kalmak ne acı
Ağlasan yaşını silenin yok mu

Bülbüller şakırdı tanda seherde

NE KADAR YORGUNUZ NE KADAR YORGUN

Bu nasıl davadır bu nasıl nasıl murat
Bir kanlı sepkende boğulur sürgün
Armağanın bunlar mıydı ey hayat
Ne kadar yorgunuz ne kadar yorgun

NE KALIR

Bir ömrün sonunda
Bir ömür bitince ne söyle kalır
Varsılın görkemli bir mezar taşı
Kimi geçer gider kimi ders alır

Sınırsız sınıfsız bir dünya dedik
Ne kavga ne niza olmasın diye
Doğallığı amentümüz belledik
Gönüller coşkusuz kalmasın diye

Çelişkiler bol dünyayı dar eden

İnsan sonsuzluktur bildiğim ne ki
Ne kadar bilirsem bin katı cahil
Ah o gözyaşını sildiğim ne ki
Eğer susuyorsa bil ehli kamil

Kimi varla kamil, kimi gülizar

ne de kusursuz tasarım şu arzı âlem
ne fazla ne eksik kalem kalem
ne yöne baksam tarifsiz bir resim
anlatılmaz bir beste
her şey yerli yerinde tastamam

NELERDEN VAZGEÇTİK GÖZÜ KAPALI

Ne bir dost muhabbet ne bir hoş sohbet
Nelerden vazgeçtik gözü kapalı
Doyumsuz bir nefis savaş rekabet
İnsanlar paraya taptı tapalı..

Neler etti bu devran neler neler
Gülerken ağlarız ağlarken güler
Ne mecali kalmış ne cesareti
Fidan gibi gençler ölümü diler

Üç tarafı derya bir de iç deniz

NELER GEÇİP GİDER YANI BAŞINDAN


Neler geçip gider yanı başından
Gidene geleni sor deli gönül
Kör sağır olmuşsun bu telaşından

Gözlerim olguda özüm 'niçin? 'de
Malmış mülkmüş siz onları geçin de
Bir yaşam telaşı hır gür içinde
Neleri kaybettik bir düşün hele

Savaş kavga ağlayan ana