Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Sevdadır bu bana hiç söz düşer mi
Yel olsam incinir diye esemem
Gönüldür bu bildiğinden şaşar mı
Yarı yanım kesse  yâre küsemem

Her daim gönlümde her bir anımda

Hasret dağda bir sis duman
Birazcık gam biraz tasa
Mesafe nedir ki ey can
Gönül gönüle yakınsa.

Aşkla bulmuşum ben beni

Neler neler saklarız zulamızda
İçinde kılıcı kanlı bir kınız
Rengimiz de belirsiz alamız da
Ne olduğu belirsiz bir çıkınız
.
Kime vaydası despotluğunun

Yağmur olup yağmak yel olup esmek
Onca çiçek onca gül onca emek
Renk körü müsün sen gönül körü mü
Söyle sence nasıl olur aşk sevmek

Kanadığım yanım kandığım yanım

Bu nasıl bir nefis bu nasıl yapı
Dünyayı tüketti yine doymuyor
Dinsiz imansız tek kâr hesabı
Bana ne deriz de gönül koymuyor

Ar namus tertemiz çıkmış da yoldan

Kim baki kim fani yalan dünyada
İnsan bıraktığı iziyle yaşar
Namuslu kavgada aşkta sevdada
Yiğitler dosdoğru özüyle yaşar

Öylesine duru temiz ve safi

Gönül penceremden el sallıyor yâr.
Karanfil oyalı yarin mendili
Aşkın şarkısını sevenler duyar
Yolumu ışıtır aşkın kandili

Çekilir mi aşksız dünyanın kahrı

Benlikten çıkmış da ben sen olmuşsam
İster sev istersen sevme sen ne gam
Şükredecek ne var sende bulmuşsam
Cevrin cefan benim gönül sadakam

Çiçektir açmanım yeldir esenim

GÖNÜL SAĞIRI

Yüreğinde çığlık çığlık bir ağrı
Haktan deyip geçer gönül sağırı
Aşkı elimizle verdik ateşe
Dizini döğsen de beyhude gayrı

GÖNÜL SAHİBİ DEĞİLSEN BİR HİÇSİN
Nedeyim ki günü birlik sevgini
Sofradan kalkarken yine de açsın
Ne edeyim katar çekmez bilgini
Gönül sahibi değilsen bir hiçsin