Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

MELANKOLİ

Halin nasıl diye sorma sevgilim
Öylesi bir hal ki belik beliğim
Ele karşı gülüp oynarım ama
Ne şiirim kaldı ne şairliğim

Oynama oynama ey yâr Saki'yle
Sevdanla aşkınla ben coş olurum
Ne rakı ne şarap ne de viskiyle
Ben ki içmeden de sarhoş olurum

Şu dünya kimindir? Devran sürenin

Kalmışız gurbette bir dert bir hasret
Garibin elinde saz melül melül
Bir umut dünyası  gönül ha gayret
Gideni kalanı yaz melül melül

Ben sana kurbanim sen bana sultan

ASKERDE ŞEHİT DÜŞEN KÖYLÜÖM AKRABAM İBRAHİM ATMUT VE MEMETÇİKLER'İN AĞIDI ANASININ AĞLADIĞIDIR

Sıra sıra gelir şehitler
Bir çare bulmaz zahitler
Adam deyip seçtiklerim
Bu mu verdiğiniz vaatler

Şu ağaçlar kuşlar çiçekler var ya
Ne kalbinde keder ne gönülde gam
Sınırsız sınıfsız öyle bir dünya
Aşkları vefalı dostluklar sağlam

Bülbüllere türkü güllere şiir

KÜSKÜNLER YARATTIM DOĞRU SÖZ İLE

Sormayın ki kimim neyim a dostlar
Küskünler yarattım doğru söz ile
Elimde kalemim yüreğimde yar
Sınava çektiler elde köz ile

Halil İbrahim'in sofrası varken
Kurtlar sofrasında işim ne benim
Erenler evliyalar yârenken yârken
Puştlar sofrasında işim ne benim

Bin bir çeşit hile hurda oyunla

Dere boyu söğüt nasıl çağlardı
Kurumuş gönlünden akan o nehir
Hüzün değil sevincinden ağlardı
Göç edip de gitmiş gözünden şiir

Gündüz güneşin yok gece yıldızın

Geceler kör sağır duymaz sesimi
Gökyüzü yaşını döktüğü zaman
Kırmak ister gönül ar kafesini
Gönlüme sensizlik çöktüğü zaman

Sen bahar kokusu aşkın zengini

Irmaklar ovalar ve deniz derya
Her canlıya yetiyorken bu boldünya
Gökyüzünü bile paylaştınız ama
Size ders olsun dert olsun size
Kuşlara da sözünüz geçemiyor ya