Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Her gecemiz elem, giriyoruz hırsın koynuna.
Nasıl alışmışız hem, ölme öldür oyununa
Güler bize el alem, ölüp duruyoruz boyna
Bir kör dövüştür kirvem, anlatamam Firavuna

Kimi başında duvak gerdeksiz kız gibi gider

Her başın bir dumanı var
Geçer sabret geçer gönlüm
Gülün açma zamanı var
Açar sabret açar gönlüm

Sevgi çalışmanın dengi

GÜLÜN KAHKAHASI EL ALEME KARŞIDIR

Kim bilir ki bir gönülde neler var
Güzel dersin ancak gözü kaşıdır
Belki de kar boran belki ilkbahar
Gördüğün şey ziyaretin dışıdır

GÜLÜN YOKSA BİR
GÜLÜMSE

İnsan insana sevdalı
Seven sevilen gül dalı
Kimi alır kimi verir

GÜLÜŞÜNDE BAHARI GÖRDÜM

ben
bir annenin
kahrında kıtlığı darı
hüznünde arı gördüm

GÜLÜŞÜNDE GÜMÜŞ OLUR

Bazen bir sis gibi hüzün
Çöker gün akşam olunca
Yağmur olur iki gözün
Döker gün akşam olunca

GÜLÜŞÜMÜ UNUTTUM BEN
SEVGİLİNİN YANAĞINDA

Gülüşümü unuttum ben
Sevgilinin yanağında
Çiçeğimi kuruttum ben

GÜLÜŞÜN GÜNEŞ GÖRSÜN

Utanma gülmekten
Son cemre sabahlarınca bir kahkaha at
Gözyaşından ar etme
Apaçık vuranlara inat

GÜLÜŞÜNLE ŞİİR YAZAR BİR İLKBAHAR
canımın içi
biliyor musun sen nesin
gündüzüme yarılmış nar gibi saçılır sesin
kaşlarının gecem olur
uykuya yatarım saçlarının karasında

GÜLÜŞÜNÜ SAÇIP DA
GEL

Turnayı uçarken gördüm
Gülleri açarken gördüm
Ele bakıp imrenirim