Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Senin aşk dediğin  doymaz kör kuyu
Aşk ki insanca yaşamın can suyu
Korkular kaygılar hay huy içinde
Uğurladık o sürekli arzuyu

Aşk ne tektaş yüzük ne de şampanya

SENİN BU KOMEDİN BENİM DARAMIM
Bıçakla kesilir kinin garezin
İmanın inancın katlim idamım
Beraber yaşamak ne kadar hazin
Senin bu komedin benim daramım

SENİN AŞK DEDİĞİN EVCİL BİR MERAK

Bırak beni ey can benimle bırak
Ben beni bildim mi ki sen bilesin
Senin aşk dediğin evcil bir merak
Ben sende buldum mu ki sen bulasın

SENİN NEREN MUHAFAZAKAR BE ADAM

At dersin, attan düşersin;
Avrat dersin, kadını döversin, söversin;
Silah dersin, ülkeni satarsın;
Allah dersin, helala haram katarsın

SENİN YÜZÜNDE ZAMBAK AÇMAZ GÜZELİM

Senin yüzünde zambak açmaz güzelim
Bakışlarında bir kuş da uçmaz
Sana sen varken düşmana gerek
Nasıl bir fidan ekmeli bilmem ki

Seni sevdiğimi istemiyorsan
O kadar da güzel gülme sevgili
Ne küs ne de burda kes demiyorsan
Bunca  merhametsiz olma sevgili

İstemem gönülsüz gülü himmeti

SENİ GÜLÜŞÜNE AYI NAKIŞLAYAN ÇOCUK

seni gülüşünü ayla nakışlayan çocuk
seni düşüne güneşi işleyen çocuk
bir çimcik sevgide
çiçeğe duran gelincik

SENİ HEP SENİ ARDIM

Bir çoban ateşi hani göz kırpan
Hallerde seni hep seni aradım
Terk edilmiş yurtlardan arta kalan
Küllerde seni hep seni ardım

SENİ ANLATMAYA HANGİ SÖZ YETER

Seni anlatmaya hangi söz yeter
Gelişin katarda bir telli turna
Diken eksem gönlünde bir gül biter
Huri görse esef eder huyuna

SENİ ARAMAK NE BÜYÜK HEYECAN SEVGİLİ

Karanlıkta kayan yıldızları gördüm
Aydınlıkta ışıyan nevruzları
Güneşte tutuşan gülleri gördüm
Kuşlar havalanıyor yolumun üstünden