Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Mağrurlanma ey sevgili
Dağım dersin de karın yok
Gül olsan da sonun belli
Mağrurlandığın yarın yok

Dağın çalımı bir çıngı

Karşı tepelerden ay doğar gibi
Gülüşünden mahrum eyleme beni
Hani bir ceylan suya iner gibi
Gelişinden mahrum eyleme beni

Görmez isem bir derbeder olurum

Halk demişiz hakk'a taptığımız için
Alıç gibi yere dökülen biziz
Riyanız mı geçin onları geçin
Mansur gibi dara çekilen biziz

Kanımız karıştı kara toprakla

Bu gün bulutlar çok öfkeli
Nasıl olmasinlar
Marmara salya sümük
'İnsan!' değiller ki sevgili

Gün oldu ağlaştık gün oldu güldük
Onca hatıralar mazi mi olsun
Veda mektubu gibi kırık dökük
Gözyaşıyla solmuş yazı mı olsun

Nâr çiçeği çiğdem nergis açmaz mı

MEDET EY SEVDİĞİM MERHAMET EYLE

Medet ey sevdiğim merhamet eyle
Durup seyreymek mi senin muradın
Hallerimi gör de bir medet eyle
Ele güldürmek mi senin muradın

Aşk için kurulan her cümle ayet
Aşık olmak da ibadetmiş meğer
Canan neredeyse orası kıble
Aşığın dergâhı mabetmiş meğer

Cevri cefasına kurban olduğum

Sandım yârin sesi geldi
Meğer ise bülbül imiş
Kokusu nefesi geldi
Yeni açan ağ gül imiş

Nasıl bir can nasıl canan

Canan yok ki dertlerime ağlaya
Meğer ki yâr ile yara adaşmış
Kimim var ki yaralalarım bağlaya
Gariplere cevri cefa yoldaşmış

Yollar ırak hatırını sormaya

Hasretin savrulur geceye ay yâr
Bir ömürdür dökülen yaprak yaprak
O hatıralar şimdi bir sonbahar
Meğer ne vermişse borç vermiş toprak

Sevgi bir deryaysa aşk da bir deniz