Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

BİR YALNIZ ÇOBAN ÇEŞMESİ MEHTAPTA

Bir yalnız çoban çeşmesi mehtapta
Belki de kendince bir sevdiği var
İki söğüt bir de selvi yan yana
Ne fısıldaşırlar sabaha kadar

Sevdan ile yıktım gönül bendini
Özlemdi hasretti günü gecesi
Gönül sevdan ile buldu kendini
Bir yalnız güvercin ondan öncesi

Bir dalda gonca gül gibi yan yana

Bir yanım var ki sana çiçek açar
Bir yanımsa gülüşünden gül biçer
Bilemezsin güzelim  bilemezsin
Senin için gönlümden neler geçer

Gönül sevmeyince hiç var olur mu

Aş gibi su gibi sensiz olur mu
Deli gönlümdeki sevgili sensin
Sana uğramadan varamam ona
Bir yaratan varsa delili sensin

Senden gelir geçer  ona yol canim

Sanmayın Saki öyle yapayalnız
Yeryüzü dolusu oğlum kızım var
Gönlümde dünyalar güzeli bir kız
Yanımda hep dert ortağım sazım var

Bülbül sesi guguk yusufcuk sesi

Gâhı sefa gâhı cefa gâh çile
Yuvarlanadur sen hele bir zaman
Bu gün varsan yarın yok bile bile
Kibirlenedur sen hele bir zaman

Mescitte ön sırada oturanlar

Akıl fikir vermişse kullan diye
Elbet Allah her şeye kadir dostum
Bir zengin yoksula şükreyle diyor
Bu alçaklık değil de nedir dostum

Nasıl  bir budala durmadan kanar

Aşk arayan derviş gezerim amma
Senin için mecnun deli gezdiğim
Bunca aşkı sevda yazarım amma
Bir zerresi bile değil yazdığım

Nasıl da çaresiz kalır sözlerim

Gâh muştuyuz gâhı yâre teselli
Sıla kokan mektuplara puluz biz
Garibe dertliye yâren sevgili
Gönlü güzel insanlara kuluz biz

Sakın çıkar için kullanmayın bizi
Nahır sürüsüyle bir anmayın bizi
Laf da anlayana denir biliriz biz
Bir şey dememişsek kör sanmayın bizi