Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

AYIBININ ESİRİ

Götürüp de uçurumdan atarlar
Millet dediğin bir sürü olunca
Bir insanı kör paraya satarlar
Kul ayıbının esiri olunca

AY ŞİİR OLMUŞ DA ŞAİR UYKUDA

Ay şiir olmuş da şair uykuda
Ağaçlar çeşmeler kuşlar pür dikkat
Bir yamaç çiçek olup açar sabaha
Suyun şarkısında nağme nakarat

Ay uyumanı
Güneş gülüşünü bekler doğacağım diye
Bulutlar bakışını bekler yağacağım diye
Ben seni beklerim seveceğim diye
Sen büyücü müsüm deyiver hele

AZİZİM BAZEN SEVMEK BÜYÜK DERT

Azizim bazen sevmek büyük dert
Çukurova’da kiraz yetiştirmek
Dal yaprak tamam
Onca çiçek

Azlık değil çokluk değil yok değil
Bu nasıl bir derttir kalbim harp yeri
Ey deli divane gönlüm sevdana eğil
Nedir derdin gönlüm gel hele beri

Yalan dünya ne ki hilen olmasin

AZ SÖYLERSEM SEN ÇOK ANLA SEVGİLİ

Güllerin çiçeklerin var mı dili
Rüzgârın var mı okşayacak eli
Sana nasıl anlatmalı bilmem ki
Az söylersem sen çok anla sevgili

Dünkü çulsuz bu gün nerde bak hele
Babadan oğula hırsızdır bunlar
Yoğurt çalmamışsa bunlar o göle
Anasından kıza arsızdır bunlar

Namussuzu arkasından tanırım

Babam bu diyardan göçtün göçeli
Mevsimden  mevsime uçtun uçalı
Ecel şerbetini içtin içeli
Yetim kalan gönlüm yanar ağlarım.

Şimdi neredesin bir tas su versem

BABAM BİR DİLEK AĞACIYDI
sorma nedendir kah üzülüp kah güldüğüm
babam bir dilek ağacıydı
annem kaygılarını bağlardı üzerine
uçuşurdu alı al moru mor düğüm düğüm
bir tekme atıp yoksulluk kafesine

BEN BİR AKASYAYIM

Ben bir akasyayım çiçeğe duran
Kayınım köknarım gökleri yaran
Ne ayaz takmışız ne de kar boran
Dağımdan bağımdan nehyetme beni