Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Hangi suçumuz ezmedi ki bizi
İnsan olanlaradır tabi sözümüz
Hangi günahımız dara çekmedi
İnsan kalanlara tabi sözümüz

Ah ki kalbimi ısıran o fiske

AŞKI HASRETİ NE BİLİR


Şakide şefkat ararsın
Hoyrat himmeti ne bilir
Vefasıza aşk sorarsın

AŞK DALA YÜRÜYEN SUYUMUŞ MEĞER

Bir güzel dengini bulmazsa eğer
Düğün dernek heder yuğ imiş meğer
Belki yazgım der başın eğer ama
Canan yoksa canın yoğumuş meğer

Bu gönlün konuğu bu beden ay can
Nefsimle sınama sevgili bizi
Gönlümün kabesi şurama vuran
Aşk dediğin gönlün ahret çeyizi

Kin değil mi şu dünyayı dar eden

aşk dediğin gönlü özgür kılmaktır
aşkın tüketmesin canı cananı
halini sor yarasını sar ama
ne gardiyanı ol ne de zindanı

sen han ol ki yâr da sana can olsun

Aşk dediğin nasıl bir şey güzelim
Dün bir avareydim bu gün Ferhat'ım
Âleme ibaretken senden evvelim
Silbaştan başladı senle hayatım

Ben" diyordum bir fiskeyle devrildi

Kalbimiz intikam ellerimiz kan
Kapılmışız nefsin azgın seline
Aşk dediğin Nuh'un gemisi ey can
Dışarda kalanın vay ki haline

Aşk kalbinde ışıldayan mücevher

Anamal düzeni şu artık değer
Var oldu olalı hasret hep vardır
Yolu kesilirse sevginin  eğer
Yârde suç arama bir sebep vardır

Aşk dediğin tüketmez birbirini

AŞK DEDİĞİN YARİ GÜLER GÖRMEKTİR

aşk dediğin yâri güler görmektir
durma sevgilini güldür o zaman
aşk dediğin istemeden vermektir

AŞK DEDİĞİN YOK OLMANIN ÖTESİ

Aşk dediğin yok olmanın ötesi
Ne kadar sevmişsek o kadar özgür
Nefrete asiyiz yârin kölesi
Yüzü bulutlansa gönlümüz üşür