Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Düşümüze girse inanamazdık
Ben o çocuğa o çocuk da bana
Kemlik elden gelse hiç de yanmazdık
Ne yapabilirim gel gör ki sana

Hayâlimle hayat hep ırak düştü

Hayat a sevdiğim hayat sevgili
Göz yaşını silen var ise güzel
Yalnız da kalkarsın düşünce ama
Elini uzatan yâr ise güzel

Her yârenim diyenden himmet umma

DÜŞÜN Kİ ISSIZ BİR ÇEŞMESİN YAYLA YOLUNDA

düşün ki ıssız bir çeşmesin yayla yolunda
kim nerden bilecek şarkısını yalnızlığın
patikada bir çalısın çiçeği burnunda
dalında tir titreyen korkudur sessizliğin

DÜŞÜNMEZ MİSİN
Gel hele ey deli gönül gel beri
Sen kendi yaranı düşünmez misin?
Bu günden geçmişe hele git geri
Yaranı saranı düşünmez misin?

Canımın cananı be hey ruh eşim
Gönlümü gönlünden ayrı düşürme
Nar çiçegim benim sabah güneşim
Gülümü dalından ayrı düşürme

Canıma can suyu  gönlüme sultan

Bülbül olur öter gül olur açar
Yeryüzüne çıktı bir kez bu sevdam
Aşk bir zehir olsa bal edip içer
Kınından çıktı bir kere bu sevdam

hallerimi görse ne görmese ne

Duydum ki o nazlı yarim üzülmüş
Hali nedir bilemiyom nideyim
Yaşın yaşın gözyaşları süzülmüş
Gözyaşını silemiyom nideyim

Dizime yatırıp halin soraydım

DUYGULAR ARARKEN İNSANA MAHSUS


Hayat ne de ucuz aşk haraç mezat
Ne bedeller öder üç günlük hayat
Duygular ararken sevdaya mahsus

Öksüzlere anne sevgide umman
Üzgün kadınlardı onlar be kardeş
Mazluma dost emperyalizme düşman
Düzgün heriflerdi onlar be yoldaş

Gönülleri dupduru bir pınardı

güller gibi gülen sen
ceylan gibi gelen sen
aşkı senden öğrendim
gönül nedir  bilen sen

birden çıktın yoluma