Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Çökmedi ya gökkubbe
Esef etme be Saki
Üzülme be
Yaşa da gör hele
Yaşa da gör
Zaman nelere gebe

EVLAT ACISININ ADI NE

uyanmışken yüreğimde yedi renkle
yine ellerini kanla kınaladı sabahlar
antenlerde gazetelerde flaş haber
sol tarafı mayına basmış bir anne

EŞİNİ YİTİRMİŞ TURNAYA BENZER

Eşini yitirmiş turnaya benzer
Yüreciği viran bir yangın yeri
Tatsız bir dünyada divane gezer

ESİRİYSEN
Esiriysen şu dünyanın rakamın
Söyle hele kimdir pirin kim kamın
İnsan değil isen hayvan diyemem
Hayvanlıktan aşağılık makamın

ESKİDEN TANRIYDI ŞİMDİYSE PARA

Eskiden tanrıydı şimdiyse para
Resulü sermaye kulu fukara
Yenidünya düzeni diyorlar ya
Bu da başka oyun yeni numara

Aman ki erenler düşman başına
Bir garip şey gördüm şurdan gidende
Hemi zarta çeker hem de ısırırır
Köpek de eşşek de aynı bedende

İnsana düşman şeytana maraba

ETME
Hırs girerse akıl çıkar da gider
Gönlünü iblisin kalesi etme
Hak hıçkıra hıçkıra çeker de gider
Aklını nefsinin kölesi etme

Ölmedik bir bela seni bulunca
Önce Allah Kuldan gözetmeyesin
Ya Allah de Kuldan gözetme gönül
Bir can dara düşüp sana gelince
Himmette arif ol naz etmeyesin /gönül

EVCİLİK YAŞINDA BİR ÇİNGENE KIZI

evcilik yaşında bir çingene kızı
gözünde lalesi nergisi
çiçek satar sokakta
çakırına kurban olduğum

Şu yaylada yavru ceren
Kimin yâri kime yaren
Elin yâri yar olmazmış
Muradına var mı eren

Gönül coşsa durulur mu