Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

İNANMAM
Aklın yolu ilmin yolu var iken
Sofuların misaline inanmam
Dünkü köynek bu çocuğa dar iken
Eskilerin masalına inanmam

Yürüdük ne gündüz dedik ne gece
Belki taşınmaz bir sevdaydı yükün
Hayat bu durmak dinlenmek ne mümkün
Öyle bir dokudu ki ince ince

İster baştan oku istersen sondan

Bir telaş kargaşa cinnet curcuna
Beter bu dünyanın halleri beter
Ne elinde nasır ne alında ter
Meccane satılır canlar borcuna

Ömür dediğin ne ki aha şunca

İNSANA İNSANCA ÖLÜM YAKIŞIR

İstersen kâfir ol istersen nebi
İnsana insanca ölüm yakışır
Sanırsın ki bir yıldız kaymış gibi
Kimi ölür, ışıklara karışır

İnsana yakışan nice işler var
Ah şu senin bölük pörçük işlerin
Sevgi bilgi gibi ince işler var
Bitmiyor ki senin küçük işlerin

Paşa ol başkan ol ölüm var evet

İNSAN BAŞKA GÖRÜR KUŞLAR AŞKLA GÖRÜR

Çığlık çığlık kuşlar önümde nehir
Bülbül türkü söyler lale bir şair
Yüzerek gülümseyen bir nilüfer
Şurdaki güzelin gözleri şiir

İNSAN BİR GÖNÜLDÜR GAYRISI ÇAMUR
İnsan bir gönüldür gayrısı çamur
Ne maya aldıysa onla karılır
İster mağrur gezsin isterse mahmur
Nereden vurmuşsa ordan vurulur

Atmışız da malı mülkü dünyayı
Yakından uzağa insan demişiz
En yükseğe koyduk aşkı sevdayı
Topraktan yaprağa insan demişiz

Çiçek toprak ille insan kokusui

İNSAN DERSİN BİLSEN NELER VAR NELER

İnsan dersin bilsen neler var neler
Kimi çığlık çığlık rüzgâra karşı
Kimi derdin alır kimi yük yükler

İnsan gördüm yüzü gözü bir şiir
Huri melek yola düşmüş bir aziz
Masmavi gökyüzü bir açık deniz
Her nerdeyse ışıl ışıldar şehir

İnsan gördüm gönlünde zincir