Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Güzelim dünyayı çevirmek çöle
Hakikat dediğin bu mudur yoksa
Her yol mübah varmak için hedefe
Şeriat dediğin bu mudur yoksa

Bir yanın yağmacı bir yanın islam

ŞERİF ABLA

Bir lokmasın bin kişiyle bölüşür
Yüreği yansa da yüzü gülüşür
Başına hep sorunlular üşüşür
Gösterir yollarını Şerif abla

ŞERİF ABLA 3

Hatırla be Şerif abla küçüktün
Köye geldin bir goncacık çiçektin
Kente geldin on üçünde çocuktun
Yıllar nasıl geçti be Şerif abla

SERPMEYİN ÇOCUKLARIN ÜSTÜNE GECENİZİ

babalar ağlamaz dediler
babalar az konuşur dediler
babalar öpmez
kör kuyuları doldurur sevgimiz

Hadi durma gel diyorsun
Senin yolun yol değil ki
Seve seve yiyiyorsun
Seninki gönül değil ki

Gah miğferim gah hançerim

Ne el ne der ne töre ne de duvar
Yasağı yulari kırsak seninle
Kaçıp bu bu şehirden ey sevgili yâr
Alıp da dağlara vursak seninle

Ne ışığın ne aşkın abartısı

Kervan geçmez kuş uçmaz yol gibiydim
Bir göç olup geldin allı develi
Goncasında hapis bir gül gibiydim
Seninle çatladı bu gül sevgili

Titrek bir yıldızdım bedir eyledin

SENİNLE FARKIMDIR BENİ BEN EDEN

Yönümüz insana akdimiz aşka
Başka meshepteniz bir başka maden
Ey zahit bizlerin mayası başka
Aşığı maşukla bir beden eden

sensizlik sefillik açlık yoksulluk
senle görürüm gülü karanfili
şurada bir serçe şurda bir çocuk
Seninle her sabah başka sevgili

Bahar dalım gülüm ah şekerparem

Denizim deryamsın aşkın her hali
Gönlüm gözünden bir bahar devralır
Nere gidersem gideyim sevgili
Bir parçam hep seninle kalır

Sevdam ile varım aşksız sabiyim