Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

GELİYORUM NEREDESİN

Dedim:
Can dostum nasılsın?
Dedi:
Geliyorum neredesin?

DEDİ Kİ
Sen gönlümdeki mor salkım
Sen yağmur sonrası alkım
Sen benim şarabım yasak şarkım
Madem öyle
Hasret yaşlarıyla ayrılalım aşkım

DAHA NE OLSUN İŞTE BENİM BAYRAMIM

Bir yanımda oğlum
Bir yanda gelin kızım, torunum
Yarınım, adamım Canım
Bir yanımda hanımım

DAHA KAÇ ÇOCUK ÖLECEK

ey beyefendiler
hanımefendiler
nevruz gibi
nergiz gibi

DAHA NELERE GEBE BU COĞRAFYA
Sabah kalktığımda gördüğüm dünya
Gözüm bu günde bir hüzün bin elem
Gönlüm gelecekte atan bir özlem
Daha nelere gebe bu coğrafya

ÇOCUK VE SEN

ister ana ol,
ister baba;
ister dayı, hala, öğretmen
her zulmünde, bir cenaze kalkar

ÇOCUK YANIM
çocuk yanım:
bir gün, der.
Ama vurgun,
ama kırgın
ama sürgün yanım:

hayalin mi soldu
düşün mü bölündü
Yetmişlik düşüncelerdesin yedinde
gülüşüne sinekler üşüşür
hani işsiz bir babasın
ve çocukların aç gibi evde

ÇOĞUL BİR YALNIZLIK AŞKIN KENDİNDE

Bu nasıl çark bir hengame bir telaş
Yoksul yoğun varsıl varın derdinde
Söz anlamsız elimiz kor göz ateş
Mülteci bir hasret sürgün kentinde

ÇOK CÜMLELERİM VAR, SANA MÜSAİT

Haydut gibi, sülük gibi,
kene gibi, bit gibi;
Tefrit gibi, ifrit gibi
Çok kelimelerim var;