Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

SEN KENDİNİ BİR ŞAİR Mİ SANIRSIN

Dinle denizin deryanın sözünü
Sen kendini bir şair mi sanırsın
Bu bulanık çayı nehir mi sanırsın
Yürü çocuk ara nehrin gözünü

Sevdanla yıkandı gönlümün kiri
Gükkuşalığımsın renginliğimsin
Sensizlik yoksunluk gönül fakiri
Sen ki derinliğim zenginliğimsin

Ben ki serserice seyre çıkarken

İnan ki sevgin bambaşka
Günüm ay yıldızım oldun
Ben ki iman ettim aşka
Sen kaderim  yazım oldun

Her an hasret her an özlem

Ben neyim diyorsan diyeyim sana
Gönül sarayımın gülü sultanı
Sen kavgada sen sevdadaki mana
Seninle sevmişim ben bu vatanı

Yüreğinde yâr bir mahkum misali

Sen gül kokla
Ben dikeniyle kalayım

Sen kiraz topla
Koparılan ben olayım

Bir gülsün gölgemsin daim yanımda
Bir büyü bir tılsım bir sır bir sihir
‘Ben geldim!’ diyensin en dar anımda
Sen ki yazıp yazıp sildiğim şiir

Bir yanınla yâren bir yanınla yâr

Kır çiçeği gibi gülüp açılan
O mor nevruz tebessüm eden nergiz
Kalbimi yerinden söküp de alan
Sen miydin o camdan bakan güzel kız

Karanfil çeyizin nakışındaki

Sen nar çiçeğim ceylanım
Sen yarı yanım
Sen gönlümün sahibi
Seni seviyorum
Hani sevindirir gibi bir garibi
Seviyorum seni

pınar pınar sevgisin.
yer gök muhabbet…
derya deniz şefkat..
sen ne güzel bir annesin.. Mahmut Nazik

SEN OL DA BAYRAM ET EDEBİLİRSEN

Geleni gideni seyran eyledim
Sen ol da bayram et edebilirsen
İsyanımı feryat figan eyledim
Sen ol da bayram et edebilirsen