Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Ne ibretler dersler ne cevri cefa
Bazen sürü olur güdülür çoğul
Her şey ol da ama olma bivefa
İnsanlığı yere düşürme oğul

Her kapının elbet vardır açarı

İNSANLIKTAN ÇIKTIĞIN O AN VAR YA

Kalbinde kin yüreğinde öfkeyle
Çakmak çakmak baktığın o an var ya…
Gözden gezden arpacıktan canlıya
Yok etmeye kalktığın o an var ya…

INSTAGRAM HESABI
Ren renk ayakkabı
Zencisi melezi arabı
Bilmem neresinin kalıbı
Cinsel dürtülü başörtülü
Gel de garip çekmesin şarabı

Daha henüz kılıcı kınında
Gördüğün ne ki
Göreceğinin yanında

Doğa affetmez katliamı
Afetmez vefasızı

Gördüm ki her canlı köküne çeker
İnsan var cansuyu insan var zulûm
Kimi ağu verir kimisi şeker
İnsan var yâr yâren insan var zalim

O kör nefsi için yozanlar gördüm

Her gördüğünü insan sanma a beyim
İnsan var öz adam insan var yoz adam
Dinlersen dilersen bir kaç söz edeyim
İnsan var çöz adam insan var düz adam

İnsan var ki bakar bakar da göremez

Sözü şiir olsa karşı dururlar
Ey saki gönlünü yere düşürme
Kafir olsa hazır olda dururlar
İnsan ol da gel bu işe şaşırma

Gün olur ki nehir tersine akar

İNSAN OLMAK SOYDA
DEĞİL
İnsan olmak soyda değil
Güzellikte boyda değil
Yerde değil göğde değil
Yüreğine bir sor hele

Ondandır hayatın mayası demi
Sevgi aşktan gayrı nedir ki gaye
Ölsem ölsem yeniden dirilsem mi
İnsan ömrü yetmez seni sevmeye

İçip de doluyu aşka gidelim

İNSAN SEVDİĞİNDEN AYRILIR AMA


İnsan sevdiğinden ayrılır ama
Kalbinden bir çalıyı çeker gibi
Yüreğine akan bir iç kanama