Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Vuslat için sanma seni sevdiğim
Deli gönlüm yana yana uslansın
Ağlarsan başını yasla sevdiğim
Gözyaşların ile omzum ıslansın

Umut ki rıhtımda bekleyen yanım

YA AR YA KÂR YA DA YÂR DÜNYASI VAR

Kulak verdim şu dünyanın sesine
Kiminin ibretlik bir kıssası var
Kimi doğrusuna kimi tersine
Her çarkın kendince bir yasası var

hadi gel sevdiğim şöyle yanıma
serpilmis gül gibisin her anıma
seni sevmem öyle boşuna sanma
alırım her günahını suçunu
üstüme üstüme dağıt saçını

UMMANA ÇIKMAYAN KAPTAN MI OLUR

Ummana çıkmayan kaptan mı olur
Asıl küreklere aç yelkenleri
Fırtınasız dalgasız umman mı olur
Hadi ‘Vira!’ kaptan tam yol ileri

Umudum hep domur domur
En güzel düş hayal benim
Sevdam var ki yağmur yağmur
Sararır mı dalım benim

Sevincim sevgimden gelir

Nasıl anlatayım halkın halini
Gençler çıkmış köle kul pazarına
Söndürdüler düşünü hayalini
Umudunu devreder hep yarına

Ne bilim ne ne akıl ne de felsefe

Umudum kalmadı diyemem belki
Kim çare olur ki bu derde şimdi
Nideyim ki sözüm geçmiyor Saki
Gönlüm istenmedik bir yerde şimdi

Umulmayanı umut ederdik ya

UMUT GİBİ BİR ŞEY SENDEN ALDIĞIM


Umut gibi bir şey senden aldığım
Yalın bir dinginlik sesin duyunca
Bir iç döküşüdür sende kaldığım

gel sevgili aç gönlünü
dinlerim ben usul usul
bir çare bulamaz isem
inlerim ben usul usul

korkma benden ey sevgili

Ne zulanda kin ne yüzünde öfke
Kapısız perdesiz bir ev gibisin
Gelip de konuğum olaydım keşke
Yuvada yavru kuş civciv gibisin

Yakın olmak sana her bir anında