Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Sen hiç ibret alır mısın
Gece yıldız gündüz günes
Gülüşün gül yüzün gönlün
Her bir ayet sende kardeş

Kipriğin kaşına vurur

Sen gelince  sevgili sen gelince
Gönĺüme bir turna gelip de iner
Hele ki o güzel yüzün gülünce
Yorgun kalbimdeki sızılar diner

Sevgi yelkenliyi yürüten meltem

gözlerinde umut
yüzünde nur
güller el eder sen giderken
selviler selama durur... mn

Tam da dökecekken son yaprağımı
Sevdanla bitirdim ben gazelliği
Yaşamdan çekmişken eli eteği
Seninle tanıdım her güzelliği

Ah ki gönlümün ilkbahar mevsimi

Karamsarlık günah umutsuzluk hata
Sevginin adıyla başla hayata
Güne emeğin bilginin gücüyle başla
Gayrısı boş
Gerisi safsata
Sen gönlünü aşka yasla

SEN HAL HATIR BİLMEZ MİSİN

Öyle uzak durma benden
Sen hal hatır bilmez misin?
Çok şey mi istedim senden
Üç beş satır bilmez misin?

Sen hiç ağlayan bir pınar gördün mü
Gönül yarası bu işler ha işler
Ah olmaz olası hasret gurbetlik
Şu dertli başımda olmadık işler

Bazen kül dumandır bazen ateştir

SENİ ANLATMAYA HANGİ SÖZ YETER

Seni anlatmaya hangi söz yeter
Gelişin katarda bir telli turna
Diken eksem gönlünde bir gül biter
Huri görse esef eder huyuna

SENİ ARAMAK NE BÜYÜK HEYECAN SEVGİLİ

Karanlıkta kayan yıldızları gördüm
Aydınlıkta ışıyan nevruzları
Güneşte tutuşan gülleri gördüm
Kuşlar havalanıyor yolumun üstünden

Bilip görmediğim zamanlarda bile
Seni aramışım meğer bunca zaman
Son dilek dilediğim anlarda bile
Seni aramışım meğer bunca zaman

Bazen derviş olup yollara düşende