Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

dedim
aşk nedir
dedi
hazine
dedim
aşk sofrası

DEDİM Kİ DERVİŞ SENİN HİÇ KORKUN YOK MUDUR?
Dedi: Mazlumdan alınan ahtan korkarım
Hesabı verilmemiş günahtan korkarım
Münafık dilindeki Allah’tan korkarım
Kalplerindeki kahharı tanırım dedi

Dediler ki onu nasıl bilirsin
Dedim ki içinden nehir geçenim
Kayanın yüzünde bile bitersin
Gözüyle gönlüyle şiir açanım

Öyle dert  ki düşmek sevdaya aşka

Dedim niye hasret gurbet burası
Her şeyin vardır bir vakti sırası
Uykusuz kaldığım yarım den değil
İçten içe kanar yürek arası

Burda para etmez aşkın diyorlar

DALIMDAN KOPMUŞUM YELE DÜŞÜRME

Dolanip dururum ovayı dağı
Kapına gelmişim ele düşürme
Çoktan terketmişim bahçeyi bağı
Dalımdan kopmuşum yele düşürme

DALINDA ÇİÇEĞİN OLURUM SENİN
Ne demek sevdiğim canın sağ olsun
Dalında çiçeğin olurum senin
Sen ki yaratanın gözbebeğisin
Güneşte günceğin olurum senin...

Bir güzelin yâri yiğit değilse
Dalında kuruyan güle benzetir
Hoyrat ele berduş hala eğilse
Mihrican vurmuş bir dala benzetir

Kim yazar sevdanın aşkın bahtını

DALINDA TİTREYEN BİR KIRMIZI GÜL

Havada bir hüzün aylardan eylül
Kuş soğuğu acı poyraz kara yel
Sararıp solmuş da yaprağı gazel
Dalında tireyen bir kırmızı gül

Belki bir düş belki hayal
Dallarımda gülüm senden
Aşkıyla yandığım maral
Uzak kalmak ölüm senden

Gönül özlem gönül elem

Dostuna düşmanına eğme kaşını
Yüreğinde tutsak olurumm senin
Güle cansuyu etsen gözyaşını
Dallarına yaprak olurum senin

A sevdiğim girdin benim kanıma