Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Desen ki
Buluşma yerimiz ay, yıldız olsun.
Yeter mi, yetmez

Hani çat kapı gelsen diyorum
Gözlerimiz buluşsa önce

BU NASIL DEM MÜSEBBİBİ KİM SAKİ

Bu nasıl dem müsebbibi kim saki
Nevri ışık ehli, dara çekilir
Şu dünyada ölüm yokmuş hiç sanki
Devri âşık yaprak gibi dökülür

BU NASIL HESAP BİRADER

iş kazası
din davası
beş bin on bin
kimince namus belası

Bu nasıl ölçüdür bu nasıl nizam
Burda ne haramsa cennette ikram
Yoksula doksan dokuz tane boncuk
Zalimlere mal mülk bir nice makam

Nerde yoksul gördüm varsıla köle

Bu nasıl şey saki
Ona eğil buna eğil
Acı olan şu ki
farkında değil

BU NASIL TARİKAT BU NASIL YOLDUR

Bu nasıl tarikat bu nasıl yoldur
İnsana cevreden mezhep mi olur
O, sözünü bile yazdırmamışken
Kitabı lağveden kitap mı olur

Bunca sitem sanma ki senin hatan
Kaç bıçak yarası aha şuramda
Beni de hasretle sınar yaratan
Aşılmaz  dağlar var senle aramda

Ruhumu terbiye ettim seninle

Kimine verdikçe vermişsin Tanrım
Vermediğin senin kulun değil mi
Garip gulâbayı yermişsin tanrım
Kimini kayırmak zulûm değil mi

Adl ismine sığındım bunu bil

AH ŞU DENİZ AŞKLARININ İZLERİ

Ah şu deniz aşklarının izleri
Ne kadar belirgin ama ne kadar
Siler o kuma yazılan sözleri
Götürür karşı kıyıya dalgalar

AH ŞU DÜNYANIN KARANLIK YARISI

bir yanım din yarası
Nemrut’a tutsaktır İbrahim
bir yanım dil yarası
kara bahtım kör talihim