Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

YER KALMAMIŞ AŞKA GÖNÜL

Seyreyledim şu âlemi
Her hal başka başka gönül
Yazmış dert ile özlemi
Yer kalmamış aşka gönül

Görünce döndü kaderim
Girdim aşkın dünyasına
Bu canı kurban ederim
Belasına gadasına

O ki  kaşı gözü destan

Bunca seyvdam var iken yüreğimde
Yer mi kalır kötülüğe  öfkeye

Mahmut Nazik

Söğüdün yaprağı narindir
İçerim yanıyor dışarım serin
Sana yar bulunur ben Allah Kerim
Kınalı topuklar suya mı değdi"

YEŞİLİNİ SEVEYİM SÖĞÜT AĞACI

Yeter bunca hasret bunca gam keder
Ben ne ararım da canan ne satar
Bir yarim var o da yüksekten bakar
Bilmez misin kalbim ne diye atar

Sevda sevda derler böyle istemem

Her nereye gitsem ne yana dönsem
Daim sana çıkar her yol nazlı yâr
Nelerden vaz geçtim hiç de gam değil
Yeter ki gönlümde sen kal nazlı yâr

Kanarsam yaramı sarmasan da olur

Hayalin bir sonu mu var ey Saki
Yeterki sevecek bir yürek olsun
Rüyası bile hoş ah hasret riski
Kalbinde aşk ışık yedi renk olsun

Ah sevdiğim ki  hesapsız kitapsız

Öyle bir şey ki seninle yolculuk
Nasıl anlatayım söz yeter mi ki
Gönlün gökkuşağı özün tomurcuk
Güzeli görmeye göz yeter mi ki

Sevdanla duruldum hasretle piştim

Neler ettin bilsen sen neler ettin
Eller hallarımı bilmeden yetiş
Gitmek değil koyan yalnız hasretin
Ayrılık zamanı gelmeden yetiş

Kaşını gözünü kaç şiir etmiş

Bir kez yaşarsın hayatı
Sen seni bil de gülümse
Gülmek güzelin zekatı
Gül ol da dalda gülümse

Himmet ehli gönül eri