Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ATEŞTEN GÜL ALIP PİŞTİN Mİ DEDİ

Bir sevgi cemine serdim postumu
Pir aşk ile dolup taştın mı dedi
Deyiverin düşmanımı dostumu
Ateşten gül alıp piştin mi dedi

ATIVER GÖNÜL YÜKÜNÜ DÜN DÜNDE KALSIN

Vakit ayırabilseydik sevgiye, aşka,
Husumetin, melanetin çeyreği kadar;
Ne yüreğinde nefret, ne kin, ne de öfke;
Ne mutsuz olurduk bunca, ne derdik keşke.

GÜNAYDIN..
-sabah sabah yüreğim çalıyor anne
-açıver kalbinin kapısını güzel kızım
ayazda kalmasın günaydınlar
gönüller üşümesin

AYNI KİŞİLER
ayağım takılsa
yaşlanmışsın diyenlerle,
salıncağa binsem,
çocuk musun diyenler aynı kişiler…

AYNŞTAYIN HOŞTAYN

Anladım ki sevgili
Cahil bir toplumda
Sevilmek övülmek
Değerli olman için hani

AYIBININ ESİRİ

Götürüp de uçurumdan atarlar
Millet dediğin bir sürü olunca
Bir insanı kör paraya satarlar
Kul ayıbının esiri olunca

AZAT EDİN GÖK YÜZÜNÜ KARANLIĞI ARALAYIP

Aşk isyanda, ışık kayıp
Azat edin gelen günü
Azat edin gök yüzünü
Karanlığı aralayıp

AZİZİM BAZEN SEVMEK BÜYÜK DERT

Azizim bazen sevmek büyük dert
Çukurova’da kiraz yetiştirmek
Dal yaprak tamam
Onca çiçek

BABAM BİR DİLEK AĞACIYDI
sorma nedendir kah üzülüp kah güldüğüm
babam bir dilek ağacıydı
annem kaygılarını bağlardı üzerine
uçuşurdu alı al moru mor düğüm düğüm
bir tekme atıp yoksulluk kafesine

AY ŞİİR OLMUŞ DA ŞAİR UYKUDA

Ay şiir olmuş da şair uykuda
Ağaçlar çeşmeler kuşlar pür dikkat
Bir yamaç çiçek olup açar sabaha
Suyun şarkısında nağme nakarat