Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

AŞK KÖRKÜTÜK YENİDEN DOĞMAK DEĞİL SE NEDİR

Ne gurur, ne kibir;
ne kin, ne öfke.
yalnız resim, yalnız şarkı,
okunmamış öykü, söylenmemiş türkü;

Dostlar bahçesinde bir bağban idim
Aşk denen ummanda buldum ben beni
Gönülümün köşkümde bir sultan idim
Aşkla imtihanda buldum ben beni

Ne günah bilirdim ne de bir kusur

AŞKLARA ÇAĞIRIR IŞIKLAR BİZİ

Dağlardan aşağı akıp gelirler
Gözlerinde titrer çoban yıldızı
Karanlıkları delip çıkıp gelirler

AŞKLA YUNDUM BİR DE KİNİMDEN OLDUM


Sevdamı cihana yetirsem dedim
Sen boş ver cihanı kendimden oldum
Yobazı imana getirsem dedim

Her daim tebessüm her daim yar
Lalenin nergisin parası mı var
Ne kadar mutlular daim dost bakar
Perdeni açmadan ışık mı ararsın
*
Gözün ile okşa ele gerek yok

AŞK NE MÜŞKÜL NE DE UZUN YOL İMİŞ

Sürgün etme beni gönül dağından
Dertte darda koyup gitme sevdiğim
Her seherde kaldır beni sağından
Beni zarda koyup gitme sevdiğim

ANNENİN BEDDUASI

biliyor musun
her bedduayı eder belki
ama dil ucuyla da olsa
hiç de ‘Yüreğiniz kurusun! ’

ANNENİN GÖNLÜ GİBİYİZ

Yâre yanar nar oluruz
Yel eritir kar oluruz
Sevgimizle var oluruz
Annenin gönlü gibiyiz

AN OLUR Kİ
Bazı an olur ki çıkarım doruğa ha doruğa
Hem de soluk soluğa
Söz geçiremem gönlümdeki çocuğa
Bazı an gelir ki pürneşe
Atarım kendimi güneşe

ARAYA ARAYA GEÇTİ BİR ÖMÜR

Araya araya geçti bir ömür
Uçtu gitti gönül kuşu nideyim
Cananı olmayan canını sürür
Sensiz sevinci gülüşü nideyim