Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Bir şey var ki yakar durur gönlümü
Haramiler çıkmış gibi yoluna
Bir şey var ki sıkar durur gönlümü
Başka bülbül konmuş gibi dalına

İçinden çıkılmaz bir hal bir özlem

BİR SÖZ VAR

bir söz var
bütün sesler ünsüz
bütün kelimeler hükümsüz
bütün imgeler lüzumsuz

Bir kardeşi olmalı bir insanın
Sarılıp sarılıp ağlayacağı
Bir sırdaşı olmalı bir insanın
Açık yarasını dağlayacağı

İnsanın bir sevgilisi olmalı

Hiç aşka sevgiye inanmaz idim
Hakka ulaştıran yol imiş meğer
Beni benden etti hiç sanmaz idim
Bir şeye benzemez hal imiş meğer

Sevdasız kavgasız zor gelen dünya

BİR DOST BİZE KIRILMIŞ
Bir dost bize kırılmış
Derdimi bölmez oldu
Bilsem neden darılmış
Halimi bilmez oldu

BİR DOST BULDUM O DA BENDEN YANIKMIŞ

Ben beni aradım yıllar boyunca
Bir dost buldum o da benden yanıkmış
Bir yanım hazanda bir yanım gonca
Âşık kendin(i) dara çeken sanıkmış

Aşkın karatını şu kahpe felek
Hasretle özlemle ölçermiş işte
Ne bahar ne yazın açmayan çiçek
Bir tebessümünle açarmış işte

Binbir sebep ile kesilsin yolum

de hadi bakalım
pamuk ellerin
kokusuz, gösterişli dallas güllerinin şairi
Aç gözlülüğün terimiyle tabiriyle
“Dostlar omuzunda giderse salım
Atıver cemberi salın üstüne” de bakalım

Gördüklerim beni hiç uyutmuyor
Hele şu dünyaya bak doğram doğram
Kardeşlik yoldaşlık düzen tutmuyor
Bir tek gölgem kaldı bir de sigaram

Şeref can çekişir söyle nasıl iş

Sanmayın Saki öyle yapayalnız
Yeryüzü dolusu oğlum kızım var
Gönlümde dünyalar güzeli bir kız
Yanımda hep dert ortağım sazım var

Bülbül sesi guguk yusufcuk sesi