Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Kıl payı kurtulduk nice beladan
Rüzgarı takmışken yârin saçına
Gönül galip ise burun farkıyla
Yaşanmazki sevda ucu ucuna

Aşk mevsimi neyin nesi bu kavga

Yaylada bir güzel gördüm
Boynu kolu gök boncuklu
Oturmuş da taş başına
Kolu kucağı çocuklu

Dedi ömrüm gam kasavet

BU BAHAR BAŞKA BAHAR

bir akşam üstü işte
bir karasız hüzün
güzün çizdiği resim
kırlangıçlar şiir yazar gökyüzüne

" Yapanlar tevrü taze
Gördüm diyen kepaze"
Ne sebebini sor evlat
Ne de müsebbibine söz söyle.

Ahmaklar uyanmadıkça

Kimi saçın yolar darlık içinde
Bir yazan var bu da böyle biline
Soyup sömürüp de varlık içinde
Bir yüzen var bu da böyle biline

İşçiyi köylüyü vurup soyup da

ÇİÇEK AÇAR İNCİNİNCE

Her hali bir gizem büyü
Ne de narin ne de ince
Budamış gibi bir gülü
Çiçek açar incinince

BUDAYIN BAHÇEYİ BAĞI GÜLÜNE

Budayın bahçeyi bağı gülüne
Güzellik olsun da kemlik olmasın
Tükürün dünyanın berbat haline
Düşenlerin ahı yerde kalmasın

Kim neyin sahibi neyin galibi
Dunyada kaç çeşit zulüm var Saki
Kimi yiğit kimi mamert it gibi
Bu dem de kaç türlü ölüm var Saki

Yaratmak var yok etmeye ne gerek

BU DERGÂH BİR GÖNÜL HANI

Bu dergâh bir gönül hanı
Duyan gelsin bu dergâha
Başı üstüne insanı
Koyan gelsin bu dergâha

BU DÜNYADA BÜYÜK ŞEYLERİN HADDİ HESABI YOK

Bu dünyada büyük şeylerin haddi hesabı yok
Hepsini havale etmişim cenabı şeytana
Ne kadar iyilik yapmışsan kemlik senden yana
Aziz dediğin her neyse aşkın bir cevabı yok