Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

TANIDIĞIN YÜZE TÜKÜRME DEMİŞTİ ANNEMİZ BİZE

çevreymiş doğaymış neyimize
ne şehrimizi biliriz,
ne yarimizi duyarız,
ne de yavrumuzu dinleriz.

Hainliğin acı izi
Memleketin yüz karası
Ah nankörün ikiyüzü
Saki'nin gönül yarası

Bozulmuş da tadı rengi

Eminim ki
Tanrı Adil'se eğer
demez ki yoksulluğuna şükret,
zulme eğil.

paylaşanı,

TANRI BİR OD KOYMUŞ ÖZE YAN DİYE

Tanrı bir od koymuş öze yan diye
Ömrünü ateşe köze ban diye
Taşır mıyım ben bu canı can diye
İçinde canana yer olmayınca

TANRI BİZİ AŞKA YAKIN EYLESİN

Kavga da ne hayır var ki gülelim
Tanrı bizi aşka yakın eylesin
Gönül değil gülden düşüp ölelim
Sevgimizi daim aşkın eylesin

Bu ne biçim mukadderat
Güzelin yazgısı çirkin
Miskine mi gücün erkin
Ne Şirin olmak ne Ferhat
Tanrım bizi baştan yarat

TANRIM HERKESİN ATEŞİNİ KENDİNE VER

ağaçları aciz
dereleri dilsiz
yeri göğü elsiz ayaksız sanırsın
çok uzun sürmez tanırsın

TANRI’NIN ŞİİRİ GÜLEÇ YÜZ İMİŞ

Tanrı’nın şiiri güleç yüz imiş
Bin kere okudum doymak bilmedim
Gülüşünden içtim aşkı şarabı
Ay geçti gün doğdu aymak bilmedim

TANRININ TEK RENKLİ EN GÜZEL TABLOSU
renksiz
tablo olur mu
olur
pınar,göl
nehir deniz

ŞU DÜNYADA ONCA İBRET İÇİNDE

Şu dünyada onca ibret içinde
Kimi gönül ehli sezer de gider
Her şey bir değişim gayret içinde
Kimi kalem ehli yazar da gider