Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

AH BE SEVGİLİ

ah be sevgili
yine ölüm, yine zulüm.
karanlık bastı yine, kan kokar hayat.
kim öle kim kala gün doğumuna.

AH İKLİMA

Ah İklima!
Nesin,
Nerden gelirsin, diye sorma
Yarısı hasret

ADINI KOYALIM ŞUNUN SENİNLE

Soytarı iffetsiz onur ve erdem
Sürüngen taş toprak hayvan ve adem
Her fikrin her cismin adı var madem
Adını koyalım şunun seninle

AĞAÇ NİCE ÇİLE ÇEKER ONCA ÇİÇEĞE DURUR

Ne yaprak dökmek kusur ne de açmak bir gurur
Ağaç nice çile çeker, onca çiçeğe durur
Mağrurlanma ey zeytin ağacı mağrurlanma
Ayaz yemeyen bir kirazda hiç meyve mi olur

AĞAÇ UÇUNDAN GÜL AÇAR

Kabuk bağlar da gövdesi
Ağaç uçundan gül açar
Şafağa yakın neresi
Kuşlar uç dallardan uçar

AĞLAMAYA DAHA ÇOK VAR SEVGİLİ

Varsın pişman etsin bu hayat beni
Her sabah bir umut her bahar yeni
Hesabımız ne çok şeyle var hani
Ağlamaya daha çok var sevgili

AĞLARDIN
Bir dağ olsam karlı bulutlu buzlu
Uzaklardan bakıp bakıp ağlardın
Bir pınar olasaydım önü yarpuzlu
Yarpuzunu kokup kokup ağlardın

AĞLAYAN YANIMI GÖSTERMEM AMA

Ağlayan yanımı göstermem ama
Ağlatan da tuz basmasa yarama
Beklediğim yerden gitmez ağırıma
Yara için sıkan elden incinir

Ağzına geleni diyorsun cahil
Verdiğin sözleri tutamamak var
Her türlü herzeyi yiyorsun cahil
Ağzında lokmanı yutamamak var

Kitap olsan neylen aptala hama

AĞZININ DOMALMASINDAN BELLİYDİ

Kibrin, kinin, öcün
Çocuk
Ne kadar büyümüş hörgücün
Biliyor musun sen küçükken de böyleydin