Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

MABETLER SOKAKLAR BOŞALIR BİRDEN

alanlar dolusu âdem
salonlar dolusu âdem
kimi köle nefsine
şeytan haset eder fendine

ŞU DÜNYADAN SEVDA IRAK MI YOKSA

Seher olsam dedim yıldızlar gitti
Bahar olsam dedim nevruzlar gitti
Nehar olsam dedim bir ömür bitti
Gül mü olsam dal mı yaprak mı yoksa

SADAKAT İTİKAT

haytaya sadakat
hayduda sadakat
ceberruta sadakat
hovardaya sadakat

O NEYLERSE GÜZEL EYLER

O, neylerse güzel eyler
Okuyana servet olur
Put edip taptığın şeyler
Ateşten kıyafet olur

AŞK BÖYLEDİR BE EVLAT

aşk böyledir be evlat
ummadığın bir anda
sevgilinin kokusu durmuşsa yoluna
bir kez

aşk bir sudur
keçi gitmez yoldur aşk
eşitlik yoksa
babasız oğlan doğurtur

varsıl

'Kızım! ' dese,
gecene yıldızlar dökülür
annelerin gözlerinden.
'Oğlum! ' dese,
yarısı yeter adam etmeye.
'Yarim! ' dese,

Bir gülüşü vardı ki
Tebessümüne kuşlar döner.

şöyle mi deseydim yoksa
gülümse ki dalına konayım. Mahmut Nazik

Başımızda şahlar boza pişirir
Şah gider de tacı kalır geriye
Bu oyunlar bizi bize düşürür
Yüreğinde sancı kalır geriye

Akan nehirleri durduran onlar

AH SİZ YOK MUSUNUZ SİZ

Ah siz yok musunuz siz
Hani bilirken susmalarınız
Sükutunuzun altın değilliği hani
Şu mum gibi sessizliğiniz