Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

HER ŞEYDEN
BİR ŞEY ÖĞRENDİM
SEVDANDAN
HER ŞEYİ ÖĞRENDİM

Şivan dutmuş dağ başını

MABETLER SOKAKLAR BOŞALIR BİRDEN

alanlar dolusu âdem
salonlar dolusu âdem
kimi köle nefsine
şeytan haset eder fendine

AŞK BÖYLEDİR BE EVLAT

aşk böyledir be evlat
ummadığın bir anda
sevgilinin kokusu durmuşsa yoluna
bir kez

aşk bir sudur
keçi gitmez yoldur aşk
eşitlik yoksa
babasız oğlan doğurtur

varsıl

'Kızım! ' dese,
gecene yıldızlar dökülür
annelerin gözlerinden.
'Oğlum! ' dese,
yarısı yeter adam etmeye.
'Yarim! ' dese,

SADAKAT İTİKAT

haytaya sadakat
hayduda sadakat
ceberruta sadakat
hovardaya sadakat

O NEYLERSE GÜZEL EYLER

O, neylerse güzel eyler
Okuyana servet olur
Put edip taptığın şeyler
Ateşten kıyafet olur

Bir gülüşü vardı ki
Tebessümüne kuşlar döner.

şöyle mi deseydim yoksa
gülümse ki dalına konayım. Mahmut Nazik

AH SİZ YOK MUSUNUZ SİZ

Ah siz yok musunuz siz
Hani bilirken susmalarınız
Sükutunuzun altın değilliği hani
Şu mum gibi sessizliğiniz

AH ŞU OZANLARIN İÇLİ DÜŞLERİ

Ah şu ozanların içli düşleri
Ne hat hudut ne de yular tanımaz
Karanlığı kaldırmaktır işleri
Ne yılgınlık ne de duvar tanımaz …