Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

BEDEL

Öldürüyorsan ölümeye hazır ol.
Yakıyorsan yanmaya razı ol..
Mahmut Nazik 16.08 2015

BEN BENLİĞİ SOYUP GELDİM

Bana nesin diye sorma
Ben benliği soyup geldim
Neyin var deyip de yorma
Ben neleri koyup geldim

ATEŞE EYVALLAH KÜLE EYVALLAH

Bu dünya mülk değil yetince vade
Mezemiz muhabbet yaşamak sade
Dizimde sevgili elimde bade
Sevişe söyleşe yola eyvallah

BEN SEVDAMI
TÜRKÜLERE BÖLMÜŞÜM
S
EV
DAN

BEN KÖY YERİNDE DOĞMUŞUM

Ben köy yerinde doğmuşum
Her zaman derim şanslı olduğumu
Bir çakmak taşıyla kesip
Bir anız da atmış

BEŞİĞİNİ SALLAR UYANMAYASIN

Beşiğini sallar uyanmayasın
Zulmün kalesine dayanmayasın
Sırt sırta verip de direnmeyesin
Bilir misin ne yezittir o zalım

ANNEMİZ ÖPSE DE GEÇMİYOR GÖNÜL AĞRIMIZ

yanıyor yanmasına da şehirler
gönlümüze geri döner mi turnalar bir daha
toprağa düşen bu çiçekler nasıl uyanacak

AŞK ÖTESİ TEVEKKELTÜ AL ALLAH

Bir kurt masalı öğretin gerçeğin
Bir kez yanılsaydın derdim eyvallah
Ayar tutmuyor bir türlü ölçeğin
Dün helal dediğin bugünse günah

AŞKI İSRAF ETTİM DOKUNMA BANA

Sorma meyhaneci ne oldu aşkın
Aşkı israf ettim dokunma bana
Sürünsem tükensem acıma sakın
Ömrümü sarf ettim dokunma bana

ANAM KIRKLARA GARIŞTI
- Seksen küsür yaşında bir anam var. Bu yaz bizim mahallede geceleri kadınlar bir araya gelip sohbet etmeye başladılar. anama da gel demişler. Sohbetten geldi ki:
- Anam, anam, anam belim! Of of of, her yanlarım! zeytin yağı getirin, gupa çekin.
Gadın essah bir dünya yorgunu.
- Ne oldu ana, gamyon mu çarptı, düştün mü?
O, anlattı: