Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

GÜZEL BİR KUŞ OLSAN KORLAR KAFESE

Güzel bir kuş olsan korlar kafese
Çirkinin düşmanı kurdu kendisi
Ne olursan dikerler bir elbise
Gülün cevri rengi bülbülün sesi

GÜZELİN GÖNLÜ DE GÜZEL OLURMUŞ


Töre unutursa aşkı sevgiyi
Güzeller çirkine berdel olurmuş
Emeği sevmeyi ilmi bilgiyi

Kader neyi uygun görmüş hep aşka
Mecnun muradına hasretle erdi
Söylemese başka  söylese başka
Güzelin gönlünde gizlidir derdi

Yâr yaratan demedik mi yürekten

GÜZELİN GÜLCÜSÜ DEYİP DE GEÇİN
Aşk ile kaybettik akılı usu
Yokluğun yolcusu deyip de geçin
Şarapla yıkadık arı namusu
Her gönlün gülcüsü deyip de geçin

Hasretle ermişiz aşkın rüştüne
Senden gelen cefa sefadır ay can
Sefan da cefan da başım üstüne
Sevgiyi aşk eden cefadır ey can

Ah o ceylan ceylan bakan gözlerin

Alçak gönüllülüktür bir kâmile sermaye
Bekleme öğreci öğrenmeye gelsin diye
Güneş ne kaybeder ki karanlığa gitmekle
Madem bilge bir cahile gitmemesi niye

Hep öğretmene öğrenci gidecek değil ya

GÜNEŞ YANINADA KAL OĞUL DAĞLARIN

Kar taneleri sabırsız denize inmeye
Menekşelerin acelesi var
Güneş yanınada kal oğul dağların.
Kırağı değmesin tenine

Pazarda satılmaz ki aşk dediğin
Bir kez çalar kapını sonrası yok
Hep hayalinde düşünde sevdiğin
Ne günü ne ayı ne sırası yok

Aşk insanı ne de güzel yakarmış

Çakılıp da kalmış bin yıl geriye
Yarından ne anlar dünün adamı
Gâhı güce uyar gahı sürüye
Yalama yalaka günün adamı

Cenazeye gelmiş saçını tarar

GÜNÜN HER ANINDA ÂŞIK OLDUĞUM

günün her anında âşık olduğum
sende gördüğümü bir gören var mı
dört mevsimi bakışında bulduğum
bana senden gayrı yâr yaren var mı