Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

gece ayna gibi bir ay ve yıldızlar
sabah
cıvıl cıvıl kuş sesleri
en melteminden bir rüzgar

gündüz

GÜZELİN GÜCENMEYE HİÇ HAKKI YOK
Cümleler kurarız ‘eğerle’ başlayan
Sıfatlar sefilleri alkışlayan
Sanlar edep erdem arı taşlayan
Cümleler iyi insanı dışlayan
Ama

AMA İKİ KELAM SÖZÜM OLACAK AĞAM

siz yiye durun öyle saça döke
varsın sığmasın çöpününüz yere göğe
alın terimiz kan emeğimiz o ikram
varsın yarı aç yarı yok yatsın ülke

AMA KİMİSİ ŞİİR

Kimi hasrettir acı verir
Kimi mumudur yandıkça erir

Aşk yola çıkmış bir nehir gibidir

AMAN OLDU YAMAN OLDU

Aman oldu yaman oldu
Bir acaip zaman oldu
Daha dünkü karhaneci
Ne zaman müslüman oldu

ANACIĞIM KAHKAHA ATARMIŞ SOKAKLAR VALLA


kapamayın perdeleri
kapınızı çalan
günaydındır belki

ANACIĞIM SENDEN KORKULUR

Şarkın yok
Şiirin yok
Şirinliğin yok
Buzdan farkın yok

Anamur deyince
Bir muzdan ve yazdan gelen umut;
Bir de Abdulkadir Bulut gelir aklıma.
Muzumuzun rakibi Cikita;
Bulut’umuzun hasımı haydut, hırsız ve hayta.
Birini yaşatan şiirindeki bilgi, yiğitlik ve sevgi;

ANARŞİST OLABİLİR

Çiçekler çiçekler
Yine deli dolu bir bahar
Ne sınır, ne sınıf
Ne din, ne meshep

OLUR MU OLUR
Olma olmaz demen
Bilseniz neleri oldurur erdem
vurmuş kayaya değneğini derviş
bel kadar su fışkırmış yerden
biri abasını unutmuş çayır çimen