Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Bakışların çok tanıdık
Gözyaşını silmesek de
Aynı gülüp aynı yandık
Lisanını bilmesek de

Bir poyrazda savrulmuşuz

BANA ÖYLE GARİP BAKMA EY SEVGİLİ

Bana öyle garip bakma ey sevgili.
Ben de senin ovanda bitseydim,
bir meltem olurdum dört mevsim limon kokulu.
*

BAŞIN ERİŞİLMEZ DAĞ OLSUN DE GEÇ


Selam verip bir cevap alamazsan
Olsun ey can canın sağ olsun de geç
Eğer buna bir sebep bulamazsan

Güzele güzel bakın ki
Sevap kazanın

BAK RAHMETLİ BİR BABAMI ANLATAYIM SANA

sorma nedendir kah üzülüp kah güldüğüm
babam bir dilek ağacıydı
annem kaygılarını bağlardı üzerine
uçuşurdu alı al moru mor düğüm düğüm

BALIKLAR DA VURGUN YERMİŞ DENİZDE

düşündünüz mü hiç?
şu mavi gezegende
tohumlar piç.

BAM TELİ
Dut ağacın dağlamışım
Bağlamamla ağlamışım
Yârimin sırma saçını
Bamteline bağlamışım

Gül yüzün mü gülüşün mü
Bilmem sende ne buldu yâr
Seni ilk gördüğüm anda
Bana bir şeyler oldu yar

Dağda ceylan pınarda su

BANA DA AŞK İLE İMTİHAN DÜŞMÜŞ

Şikayetim vardır Gani Sübhan’a
Merdin kismetine hep hicran düşmüş
Güzeli zemmettin yedi cihana
Kötünün payına civan can düşmüş

BANA DOSTÇA DÜP DÜZ BİR BAKAN GEREK

Çek üstümden senin bakışın şaşı
Bana düp düz dostça bir bakan gerek
Geç kalmışsın nideyim gözü kaşı
Özüyle sözüyle bir yakan gerek