Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

BÜLBÜLÜN TADI YOK ÖTESİ GELMEZ

Hazan vurmuş gülü titrer dalında
Bülbülün tadı yok ötesi gelmez
Sararıp solmakmış yazan alnında
Gülün muradı yok bitesi gelmez

BU NASIL DEM MÜSEBBİBİ KİM SAKİ

Bu nasıl dem müsebbibi kim saki
Nevri ışık ehli, dara çekilir
Şu dünyada ölüm yokmuş hiç sanki
Devri âşık yaprak gibi dökülür

BU NASIL HESAP BİRADER

iş kazası
din davası
beş bin on bin
kimince namus belası

Bu nasıl ölçüdür bu nasıl nizam
Burda ne haramsa cennette ikram
Yoksula doksan dokuz tane boncuk
Zalimlere mal mülk bir nice makam

Nerde yoksul gördüm varsıla köle

Bu nasıl şey saki
Ona eğil buna eğil
Acı olan şu ki
farkında değil

BU NASIL TARİKAT BU NASIL YOLDUR

Bu nasıl tarikat bu nasıl yoldur
İnsana cevreden mezhep mi olur
O, sözünü bile yazdırmamışken
Kitabı lağveden kitap mı olur

Bunca sitem sanma ki senin hatan
Kaç bıçak yarası aha şuramda
Beni de hasretle sınar yaratan
Aşılmaz  dağlar var senle aramda

Ruhumu terbiye ettim seninle

Kimine verdikçe vermişsin Tanrım
Vermediğin senin kulun değil mi
Garip gulâbayı yermişsin tanrım
Kimini kayırmak zulûm değil mi

Adl ismine sığındım bunu bil

BULUTUN BEN MİYİM

Sen ağla bakalım.
Bulutun ben miyim..
Bilir misin gözyaşların dalıma yaprağıma
Çiçeğime toprağıma doludur

BUNDAN ÖTE ÖLÜM MÜ VAR

Bakın hele şu halıma
Gül açacak çalım mı var
Bir bülbül konsa dalıma
Verecek bir gülüm mü var